Өлең, жыр, ақындар

Есенинге

  • 08.11.2021
  • 0
  • 0
  • 369
Төрімде суретің тұр гүл ұстаған,
Бет – бейнең неткен ыстық туыс маған.
Толқындай жирен сары бұйра шашың,
Өлкеңе ұқсайды екен күн ыстаған.
Біледі бір мен емес атыңды әлем,
Кеудеңнен күміс таңды сапырған ең.
Өре алған «фарсы сазын» келістіріп
Таңданам бір өзіңдей ақынға мен.
Айналған аты аңызға өлең гүлі,
Тіл қатқан арманына келер күні.
Бере алған бір сәтіңді келістіріп,
Ғажап-ау, суретшінің шеберлігі.
Қадалам келбетіңе күнде ойланып,
Көркіңе теңеу таппай, тіл байланып.
Шарбаққа сүйеніп сол тұрған күйі,
Кетіпсің өзің де бір жырға айналып.
Ұқсайсың бір өзіңнен өзге кімге,
Дарасың, даусың қалған өз көгіңде.
Кезгендей сезімімнің ирімдерін,
Сиқыр бар сырға толы көздеріңде...
Жас балғын қиял-ойға беріліп тым,
Кеткенің көрер көзге көрініп тұр.
Сұр костюм түймелері салынбаған,
Дәуренін паш еткендей серіліктің...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Нұрғиса

  • 0
  • 0

Құстар қайтып барады, көлге сән берер,
“Аққу күйі” - өлмейтұғын мәңгі өнер.
Сыңғыр-сұлу жарық дүние ішке еніп,
Күннен өрген ән салғандай сәулелер.

Толық

Бұлбұл таңның бүлкілдеп

  • 0
  • 0

Бұлбұл таңның бүлкілдеп,
Үні оянып келеді.
Көкжиектің біртіндеп,
Күн оянып келеді.

Толық

Бір шөл бар, ауада мен жұтқан

  • 0
  • 0

Бір шөл бар, ауада мен жұтқан,
Сергімей жүруім сондықтан.
Ән жұту орнына, шаң жұтып,
Сайрамай тұрады қалғып тал.

Толық

Қарап көріңіз