Өлең, жыр, ақындар

Білмейді менің ешкім жоқ-барымды

  • 08.11.2021
  • 0
  • 0
  • 1475
Білмейді менің ешкім жоқ-барымды,
Білмейді қиын-қыстау шақтарымды.
Қағазға жүрегімнен құямын мен,
Жырымды, жарығымды, оттарымды.
Барлығын бойда бардың құямын мен,
Жарысып бүкіл болмыс, қиялыммен.
Сен мені білгің келсе, бейтаныс дос,
Білесің толығырақ күй-әнімнен.
Түсінер бұл сырыңды дұрыстап кім,
Дос тапсам, көңіл серік, ырыс таптым.
Ал онсыз жарыммын мен, жаным жүдеу,
Тырысып сәл нәрсеге ұрысқақпын.
Біреуді бар жаныммен емдеп беріп,
Ал өзім жүрген шақта шөлдеп кеуіп.
Айрылған кездерім бар тіл мен жақтан,
Көзіммен жан досымды жерлеп келіп...
Түспей ме күн арқылы гүлге шуақ,
Әрқилы оралады тілге сұрақ.
Сыланған айдындағы аққудайын,
Құдай-ау, сыланамын кімді есіме ап.
Бір кезгі жақын деген бөтен бүгін,
Сезіндім көп нәрсенің бекерлігін.
Сезіндім өлеңі дос ақынға бір,
Өмірден артық сый жоқ екендігін.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ұқсайды екен алау жүзің айға анау

  • 0
  • 0

Ұқсайды екен алау жүзің айға анау,
Сұлулықты қылмыс шығар ойламау.
Қарап саған керегі не айнаға,
Айнасыз да әдемісің, айнам-ау!..

Толық

Келеді досым, ұғар күн

  • 0
  • 0

Келеді досым, ұғар күн,
Ертеңге елтіп, сенем мен.
Күреске солай, шығармын,
Қауырсын қанат өлеңмен.

Толық

Тағдырына таудан көмек сұрамай

  • 0
  • 0

Тағдырына таудан көмек сұрамай,
Бұлт қойнына енгендей бір жылап ай.
«Маза бер» – деп түрегеліп кетердей,
«Мыңмен жалғыз алысып» – өткен ұлы Абай.

Толық

Қарап көріңіз