Өлең, жыр, ақындар

Менің кеуде тұсымда қоңырау бар

  • 13.01.2022
  • 0
  • 0
  • 592
Менің кеуде тұсымда қоңырау бар,
Сыңғырласа қоңырау, жалын аунар.
Жел үзгенде жылатып жапырағын,
Сағыныштан сарғайды сары баулар.
Көк аспанда қалқыды қарлығашым,
Жоқ боп қалған кезінде барды ұғасың.
Қара орманға қарлығаш қайтпай қалды,
Алатауым сілкіді қарлы басын.
Теректердің тамыры тозбағасын,
Жасыл орман тосады өз бағасын.
Сырымды айттым жылаған жапыраққа,
Жүректегі жалыным маздағасын.
Тежей алмай шалықтап кеткен нұрды,
Көбелекке ілесіп көктем кірді.
Жанымызды барады жарқыратып,
Аппақ шуақ аралап көк пен қырды.
Жанымызды барады жарқыратып,
Жарқыраған шуақтың арты бақыт.
Найзағайлар оянып түн ішінде,
Аспан жаққа ойнады алтын атып.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Арман-ай, ақпан айы алқынады

  • 0
  • 0

Арман-ай, ақпан айы алқынады,
Өйткені ақша қары қалқымалы.
Ақша қар дегеніміз өрнектер ғой,
Өрнек те өмір үшін талпынады.

Толық

Сары желдің сарсылды сағынышы

  • 0
  • 0

Сары желдің сарсылды сағынышы,
Ақпа суға толғанда ағын іші.
Шартараптан шаттығын таба алмады
Шарықтаған даланың тағы құсы.

Толық

Дірілдейді қауызы көктем гүлі

  • 0
  • 0

Дірілдейді қауызы көктем гүлі,
Жауып жатыр наурыздың көктен нұры.
Алып ұшқан жүректей мың тырнаның
Сыңсып келіп, мен жаққа өткен бірі.

Толық

Қарап көріңіз