Өлең, жыр, ақындар

Немерелерім

  • 15.01.2022
  • 0
  • 0
  • 1965
Сәби күлкісі – сыңғыры қандай,
Сиқырлы дауыс, бұлбұлы қандай!
Жүрегі пәктің әр күні қардай,
Немерелерім, балапандарым!

Гүлге шомылып, шаттық төгіліп,
Жүрейік, күндерім, нұрға көміліп.

Алды-артымды олар орады, келіп,
Бейкүнә періште – жанары елік!
Күлімдеп, маған, қарады, келіп,
Немерелерім, балапандарым!

Мейірімді кездер – аяулы, неткен,
Бақ сұрап жүрген, баянды көктен!
Қыстан соң күліп, оянды, көктем,
Немерелерім, балапандарым.

Аппақ құстарым – қолыма қонды,
Шықтым, сыймағасын, торыма, енді!
Қызғалдақ екті, жолыма енді
Немерелерім, балапандарым!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Поэзиям менің

  • 0
  • 0

Күннің күлкісінен тамып түстің бе?
Кемпірқосақтан жарып түстің бе?
Әлемді оятқан – алып күшсің бе,
Найзағайдай – поэзиям менің!

Толық

Ойлан, қазақ

  • 0
  • 0

Даланың гүлін салдым, жырымда бұл,
Ояныңдар-, деп, қағар, құлың дабыл!
Алапат оятушы – топан келер,
Құтқаратын, солардан, - Күнім жағыл!

Толық

Бір халге кірдім

  • 0
  • 0

Бір халге кірдім, ешкім кірмеген,
Жерде жоқпын, күл денем!
Өзімді көрдім, шындап күлмеген,
Сезімді көрдім, бұрын білмеген!

Толық

Қарап көріңіз