Өлең, жыр, ақындар

Кеудемнен аққан

  • 17.01.2022
  • 0
  • 0
  • 646
Кеудемнен аққан
Алысып сезім селімен,
Жеңе алмай сорлап,
Толқынға қайта көмілем.
Өтірік бәрі!
Өзімді бекер алдаппын,
Жек көре алмадым
Ұмыта алмадым сені мен!
«Жек көремін» деп,
Сендіре алмадым өзімді,
Сөндіре алмадым,
Күлге айналдырып сезімді!
Көрмесем бір сәт
Сағынышымнан сарғайып,
Жүрегім сонша езілді...
Шаршады миым...
Тәлкегін көріп тағдырдың,
Шығар жол іздеп,
Ой-орманында қаңғырдым.
Шырқырап тұрып
Қолымды саған созғанда,
Шығарып алмай,
Шыңырауда неге қалдырдың?



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жастықпен сырласу

  • 0
  • 0

Ажарланып
Алатаудай алып тау,
Көзді арбайды
Көк бояуы қанық бау.

Толық

Табиғат дауысы

  • 0
  • 0

Мен – Табиғатпын!
Мен – Ақиқатпын!
Өлең болып өріліп күніге мен,
Сыр шертемін,

Толық

Дұрыс айтасың!

  • 0
  • 0

Дұрыс айтасың!
«Күрделі адаммын» мен деген...
Махаббат аңсап,
Сұлу музаға шөлдеген.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар