Өлең, жыр, ақындар

Кеудемнен аққан

  • 17.01.2022
  • 0
  • 0
  • 623
Кеудемнен аққан
Алысып сезім селімен,
Жеңе алмай сорлап,
Толқынға қайта көмілем.
Өтірік бәрі!
Өзімді бекер алдаппын,
Жек көре алмадым
Ұмыта алмадым сені мен!
«Жек көремін» деп,
Сендіре алмадым өзімді,
Сөндіре алмадым,
Күлге айналдырып сезімді!
Көрмесем бір сәт
Сағынышымнан сарғайып,
Жүрегім сонша езілді...
Шаршады миым...
Тәлкегін көріп тағдырдың,
Шығар жол іздеп,
Ой-орманында қаңғырдым.
Шырқырап тұрып
Қолымды саған созғанда,
Шығарып алмай,
Шыңырауда неге қалдырдың?



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сен және өлең

  • 0
  • 0

– Көз алдында жүрген
Мынау елдің мың,
Сен ақынсың, – дедің бірде,
Мен кіммін?

Толық

Күттім сені

  • 0
  • 0

Ақ түтек, дүлей ақпанда,
Даланы ақ қар жапқанда,
Ақ қармен бірге келер деп
Ақ қайың шәлі тартқанда,

Толық

Гүл – қыздар

  • 0
  • 0

Жалындаған жас қыздар,
Жастығына мас қыздар.
Сендер жүрген жерлерден
Мұң ығысып, қашты ызғар.

Толық

Қарап көріңіз