Өлең, жыр, ақындар

Бойым дел-сал қалғандай жайрап денем

  • 23.02.2022
  • 0
  • 0
  • 821
Бойым дел-сал қалғандай жайрап денем,
шатастырып күнді аймен, айды аптамен,
ыққан малдай сезімді оқтын-оқтын
ақыл-дана алдына айдап келем.
Айдап келіп ақылға қамалаймын,
секілді еді ойым – тау, санам – айдын.
Сезім-дауыл айдында ойнақ салып
ойрандауда тынымын жағажайдың.
Ұры түскен отаудай шалқар жалған,
бытқылға енген түлкі боп жалтарды арман.
Шаңқылдап жүр шағала-жаным көкте,
денем – қайық ескегі талқандалған.
Ақыл – алтын қазықтай тұр бұлдырап,
сол маңайда, байқаймын, бұлғын құрақ.
Күміс шынжыр тастайды ақыл маған,
мен еркіммен алысып жүрмін құлап.
Теңіз – сұсты, көгім – бұлт, жаға – қырғын,
бұл дүлейден құтқарып алатын кім?
Шынжырына ақылдың қол созумен
тұңғиыққа шым батып баратырмын.
1983



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жылқышы бала

  • 0
  • 0

Құрық алып қолыма,
қамшы салып торыға,
жылқы айдаймын жайлауда,
шаң ілеспей соңыма.

Толық

Үйім - менің отаным

  • 0
  • 0

Үй – сарай өткізердей хандар күнін
(мұндай жай – біраз жұртқа арман бүгін),
сыңғырап бұлақ үні, Күн әйнектен
төгеді біздің үйге таңнан нұрын.

Толық

Айнаға қарау

  • 0
  • 0

Өтірік айттым реті келген жерде,
өсекке еріп сан түстім сергелдеңге.
Біреулерге жағынып жақсы атандым,
қалғым келмей ақылды елден мен де.

Толық