Өлең, жыр, ақындар

Шумақтар

  • 18.05.2022
  • 0
  • 0
  • 581
I
Жұлдызы мен тағдырымның
бірге сөнген тәтті арманым.
Тек жанарда қалды мұңым,
көз салсаң да шаттанбадым.
Жас төккенмін, жылауменен
мені талай басқан қайғы.
Тас мүсіндей мынау денем,
көзден бүгін жас тамбайды...

II
Күлкі қылдың сонда мені,
мен де саған жалынбадым –
ал жүректің болмады емі,
жалғыздықтан арылмадым.
Жатпыз енді - бар білерім.
Көзден жасым ақса да үдеп.
Шыңғырса да жан-жүрегім
сүйе алмаймын басқаны деп...

III
Мен өзімді құрбан еткем
Құштарлыққа, сенен бөтен.
Алғашқы арман зырлап өткен
тілесең де келер ме екен.
Быт-шыт болған со күндегі
ұмытар ма үмітті ешкім...
Өлтіріп ең өзің мені –
енді қалай тірілтпексің?



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Күн

  • 0
  • 0

Қысқы әсем күн бейне ғашық,
Жапсарынан бұлттың сұп-сұр,
Ақша қарға сәуле шашып,
Зеңгір көктен шертеді сыр.

Толық

Менің үйім

  • 0
  • 0

Күмбезді бүткіл аспанның асты үй маған, —
Ән қанатын қаққан жердің барлығы,
Өмірде мынау тіршілік біткен сыйды оған,
Ақынға да болмайды оның тарлығы,

Толық

Үміт

  • 0
  • 0

Гүл көмкерген жұмағыңның ермегі
Күміс көмей сандуғашым бар менің.
Бірақ оның сәби талға қонақтап,
Бір де күндіз сайрағанын көрмедім.

Толық

Қарап көріңіз