Өлең, жыр, ақындар

Бір төбет туралы жыр

  • 09.06.2022
  • 0
  • 0
  • 567
(болған оқиға iзiмен)

Төбет едi ол ол арынды –
жотадай боп тұратын, –
арғы тегi,
кәдiмгi,
Алыпсоқтан шығатын.
Алысқанды тiк келiп
жерге бiрақ ұратын, –
сол аймақтың иттерi
одан түгел ығатын.
Жұлатындай жұлқынып
соқсын дауыл,
борасын, –
төбет едi ол
күн-түнi
күзететiн қорасын...
Сене алмаймын әлi бiр
естiген жұрт таң қалды:
сол бiр төбет бөрiнiң
қаншығына арбалды.
Арбады оны бөлектеп,
жасырынып,
тасалап...
Қаншық көрсе,
әдетте,
төбет деген осал-ақ!
Нәпсi –
қара құлқыны
емiндiрдi ентелеп!
сол қаншыққа бiр күнi
ерiп кеттi сол төбет!
Нәпсi жұтты төзiмiн,
жанын арбау iштi ғой...
Сонан кейiн
өзiнiң
қорасына түстi ғой!
Сол бiр төбет қағынды
дүрлiктiрiп даласын –
қан қақсатып ауылды
қанға малды қорасын!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өртеніп жатқан дала

  • 0
  • 0

Қалғандай бейне тоналып,
жүрегiм менiң жаралы –
Көрдiм мен отқа оранып
өртенiп жатқан даланы.

Толық

Құлазу

  • 0
  • 0

Жүздеген жылдар бойы
Жыладым!
Ғасырлар бойы
Жыладым!

Толық

Махаббат және қос тораңғы туралы жыр

  • 0
  • 0

Кететұғын адам жанын жаралап
аңыз ғой бұл елдi жүрген аралап...
Баяғыда, ерте кезде
екi жас

Толық

Қарап көріңіз