Өлең, жыр, ақындар

Комиссар туралы жыр

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 1859
Штабтан қайттық қыс күні,
Борайды боран далада.
Борайды қардың ұшқыны
Жұлдыздай қонып жағаға.
Қалмайды боран ілесіп,
Барады лебі бойды алып.
Жылыну үшін күресіп,
Лактырып қарды ойнадық.
Қалғандай соғыс жайына,
Келеміз оны сезінбей.
Жоқ енді бізде айырма
Секілді ол да өзімдей.
–Аласың хатты сен қанша?
Салады хатты неше қыз?
–Келіншектер болмаса
Жарлы еді қызға көшеміз...
Қуланып қатал бұйырып,
–Айт, – дейді, – бәрін жасырмай! Күледі қайта жымиып,
Бар еді жаны осындай.
Шіркін, біздің комиссар
Александр Любимов.
Ағамыздай болды дәл
Соның үшін сүйді жұрт.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Кетерде

  • 0
  • 0

Туған жерден кетерде,
Алдым қызыл аршаны.
Болды оным бекерге,
Бәрібір жан аңсады.

Толық

Биік бестау, жасыл машук және лермонтов

  • 0
  • 0

Бұлдырап аспан қалды алыс заңғар,
Қарсы алды самолеттен таныс таулар.
Кавказдың қақпасының қарауылы
Алдымда жатты қола арыстандар.

Толық

Машук тауында

  • 0
  • 0

Күн көзі ұясынан көтеріле,
Қиялдың қияға ұшып жетегінде,
Отырған ойлы ақын жалғыз өзі
Жап-жасыл Машук таудың етегінде.

Толық

Қарап көріңіз