Өлең, жыр, ақындар

Орман оты

  • 07.02.2016
  • 0
  • 0
  • 1983
Отырдық бірге орманда
Оңаша басқа кісі жоқ.
Жүзеді биік заңғарға,
Қойнынан түннің ұшып от.
Тұрғандай біреу қолқалап,
Биле деп оған өтініп.
Билейді отты ортаға ап,
Ақ ару қайың секіріп.
Қайыңның биі таусылса,
Ойымды кенет бөле қап.
Елінің ескі салтынша
Оқиды достым өлең ап.
Ақынның үнін кәрі орман
Тыңдайды ұйып тым-тырыс.
Дейді ол егіз жаралған
От пенен өлең бір туыс.
Маздайды оттың жалыны
Маңдайды сипап лебімен.
Өлеңнің күшті сарыны
Ойнайды от боп менімен.
Орнады тыныштық бар маңда
Таза ауа тұнып мөлдірдей.
Отырдық біздер орманда
Өлеңмен отты сөндірмей.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қарақұмда

  • 0
  • 0

Күннің көзі өртеп шөл тек
Үміт күтіп жатыпты алдан.
Жер бетінде жентек-жентек
Сұр толқындар қатып қалған.

Толық

Қарттық пен жастық

  • 0
  • 0

Қызды көрдім билеген «От» биіне,
Тұрды алдымда мұңлы дана дүние,
Тұрды алдымда нұрлы жаңа дүние,
Еліктірді екеуі де күйіне.

Толық

Аманкелді туралы жыр

  • 0
  • 0

(әні бар)
Астындағы шал қасқа ат,
Көкке шапшып атылып.
Келеді батыр қол бастап,

Толық

Қарап көріңіз