Өлең, жыр, ақындар

Көш

  • 20.01.2018
  • 0
  • 0
  • 2107
Көз ұшында бір белеңнен бір белең,
Жол шетінде бас шайқайды бүрлі емен.
Жотасына ғасыр теңін артып ап,
Заман атты көш барады дүрбелең.
Алдымыздан кең ашылып жыл есік,
Көңілімнен тұр келешек гүлі өсіп.
Өмір деген көш соңынан жазылмай,
Бір шуда бұлт шаң келеді ілесіп.
Ентігемін, жолдар, жолдар бұралаң,
Көңіл көзі жатқан жалпақ бір алаң.
Көш соңында сым ішектей тартылып,
Сәл босаса адам болы бұраған.
Асықпайын, кеш батқан жоқ, түс әлі,
Қиял, қиял жұртқа тастап, ұшады.
Қиялымда өмір жүзіп келеді,
Үйір-үйір толқынды алып құшағы.
Меңірейіп түк сезбестен тұр шынар,
Маңайымда мазасыз үн, бір шу бар.
Нар үстінен шаңырақты көтермей,
Уа, достар неге қарап тұрсыңдар!?
Күндер, күндер жетелеші, басташы,
Көш деген бір өмір, уақыт қоспасы.
Жол үстінде адамға адам қосылып,
Адам болмақ ғасырлардың көш басы.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сыйлар... мейлі сыйламас

  • 0
  • 0

Сыйлар... мейлі сыйламас,
Біліп... мүмкін білмейді.
Деген, бабам, «Жиде ағаш -
Өз жерінде гүлдейді»...

Толық

Он төртім бе, он бесім бе, беймәлім

  • 0
  • 0

Он төртім бе, он бесім бе, беймәлім,
Сүю жайлы алғашқы рет ойладым.
Өте шықса құрбы бала ысқырып,
Жүгіруші ек қарсы алдына айнаның.

Толық

Ақ шапанын қайтер екен тау енді

  • 0
  • 0

Ақ шапанын қайтер екен тау енді,
Көшпелі бұлт кернеп кетті әуемді.
Тамылжытты көктем құсы тамшыдай
Мен айтсам-ау деген сыршыл әуенді.

Толық

Қарап көріңіз