Өлең, жыр, ақындар

Билікөл

  • 05.09.2018
  • 0
  • 0
  • 2437
Жатты алдымда толықсыған би көлі,
Кең далаға тартып кетті күй желі.
Ақ отаудың іргесінен қырларға,
Дүркірейді ән мен өлең түйдегі.
Сарыарқа ма, Саранжап па, Саржайлау,
Домбырамен сырласқандай бар жайлау.
Дөңгелене билейді кеп Билікөл,
Бұндай кезде ол айтпас ән қалмайды – ау.
Ел екен бұл Қаратаудай тау асқан,
Таласа ішкен тасқындаған Таластан.
Әр төбесі кетті күйге айналып,
Бұл қазаққа әзіл-күлкі жарасқан.
Сауық құрып жатырмыз біз ерте кеп,
Сары қымыз, салқын жайлау, еркелеп.
Қара көздер қадалады тұс-тұстан,
Әлде ақынын отыменен өртемек.
Жалын атып жанармын да балқырмын,
Көңілдердің көктемінде шалқырмын.
Кетермін мен Алатауға арқалап,
Осынау қалпын меймандос бұл халқымның.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қайран, талқы таулары-ай!

  • 0
  • 0

Өлеңнің өніп жатса тасқа гүлі,
Жұртына жетіп жатса асқақ үні.
Табаны аумай өтсе туған жерден
Адамның болар ма екен басқа мұңы?!

Толық

Халық әні

  • 0
  • 0

Халықтың аялаған әні,
Барады аспанға өрлеп аруағы.
Кім айтар, ел өнерге жарымады,
Табылар, тал бойынан бәрі-дағы.

Толық

Жайық жағалаулары

  • 0
  • 0

Жайқалып жатыр, Жайықтың жасыл
жағалаулары,
Жалтылдап ұшқан, бұлттарды құшқан
шағала–ау бәрі.

Толық

Қарап көріңіз