Қайранда қайран елім-ай!

Қайранда қайран уақыт,
Күндерім өткен бір бақыт.
Реніш пенен өкініш ,
Қояды ойды мұздатып.

Қайранда қайран пенделік,
Не болса соны жөн көріп.
Жақынға тұтып әр сөзді ,
Қаламыз кейде сенделіп.

Қайранда қайран жақындық,
Жасамай кейде батылдық.
Жөніңді айтса сендіріп,
Мазаққа теңеп шатылдық.

Қайранда қайран тілім-ай,
Көмескі болды күнің-ай.
Латынға көшіп барамыз,
Дұрыспа енді мұның-ай.

Қайранда қайран қайраным,
Құламасын байрағым.
Алланың берген нәсібі,
Сүт-қаймақ, астық, айраным.

Қайранда қайран қазағым,
Көп еді кейде азабың.
Бір АЛЛА өзі демесін,
Тура етіп салып назарын.

Қайранда қайран ұлы елім,
Болғайсың жайлы ұлы елім.
Жетесің биік шыңдарға,
Сезеді менің жүрегім