Аспан гүлдеді, онысы – Күн
Аспан гүлдеді, онысы – Күн...
Құс оралды, ескі танысым.
Тал алақанын жайды – жапырақ;
Дұғалары бүрлеп ақырын...
Аспан гүлдеді, онысы – Күн...
Құс оралды, ескі танысым.
Тал алақанын жайды – жапырақ;
Дұғалары бүрлеп ақырын...
Дөңгелек тереземде шәр бояуы еріп жатыр, әрі
құмырысқа-тамшылар жүгіріп жүр илеуін іздеп;
ұясы көзім екенін білмейді олар;
Бағыты –
Таудан ескен қоңыр леп
Қайыңнан қарағайға секіріп,
сәбилердің иығында аялдап,
сүрініп-талып қара шашыңа әзер дегенде жетіп,
Біз – естелік жинаушылармыз;
Жүзін суалған бір кеиуана – жердің ең шетінде,
Ең соңғы «Ғұмыр» көшесінің
Ең соңғы қиылысында,
Аспанға қарап, кең болатындаймын,
Жолдарға қарап, жететіндеймін саған...
Тауға қарап, тұрақты бола бастағандаймын,
Күнге қарап, жүрегім барын сезінгендеймін,
Көзімді көкке ашып,
қарағаным пыр-пыр етіп ұшқан сайын,
соңында тұрып қалам
аспанның қай шетіне самғар екен деп...
Күзгі таңда салқын соғып тау самалы,
Иіскеймін. Қалды екен қанша амалым?
Қанша шақырым жолдарым?
Біле алмадым...
Көзімде – күрең күз бар суықтау,
жапырақтары жалыққан, тоңған.
Кірпігім – ұшы жалаң бұтақтың,
Қыз саусағындай қорыққан...
Мұнарлы күні қар күреп
жолда тұрдым жападан жалғыз,
кірпігім де қалысар емес
күреп жатты
Түн маңында,
көше жақта қар жаууда,
олар аппақ, олар таза арманымдай,
ыстық тағы сәбиімнің тынысындай,
Күз келсе де, жайқалады жан-рухым,
Бұлт төнсе де, ар ішімде таңғы нұр.
Мөлт-мөлт етіп әйнегінен көзімнің
Сырғи ақты қыркүйектің жаңбыры...
Не үшін өмір сүріп жатқанымды
білер ме атқан таңым, батқан күнім...
«Аһ» деп мен күрсінуге бола туғам
жолыңда жүру үшін Хақ Тәңірім...
Үлкен-кіші шеңберлердің бәрі есімде;
Ай-диуана кезіп жүрген күзде ме еді,
бұлт көшетін ақ шатырлар төбесінде.
Баян-айдың* есігінде кезек тағы.
Мен бейбақ
жұлдыздарды сұлу жанарындағы жаста жиі көретінмін,
мөлдір жұлдыздарын кірпігінен сүртіп, құрғататынмын...
жұбататынмын солай...
Үйің қайда достым,
дәмсіз, мәнсіз жол жүруден шаршамадың ба?
тоңдың, жаурадың,
есігіңе қайта-қайта соғылып боран,
1. Жас маман:
Жас маманмын өзім, жәутеңдейді көзім,
Қалай үйренемін жалғыз өзім?
Тәлімгер
қара моншақ сияларын тастап түн
кірпігіме,
мен кешеден бос қайттым.
Жанарымнан бөтелкелер домалап,
Мамық нұр тамды суреттегі гүлге,
Жаным –
парағы былтырғы газеттің,
үстеліңде қалған қақталып күнге...
Төгіліп жатты еденде шуақ,
Күннен үзілген арай тосамын.
Сәуледен түсті көлеңкем құлап,
...Жасыра алам қалай азабын?
Бүгін көпшілікпен сенбілікке шықтым.
Қураған бұтақтарды тасыдық,
жапырақтарды сыпырдық...
Сонда, алғаш ақылыма келгені:
Араның ұясындай ғимараттардың бірінде,
бесінші қабат балконынан қарап тұрмын алысқа...
Алысқа,самсаған шәр шамшырақтарына,
олар мені әлдеқайда шақырады –
Сөздерді дұға көруші едім,
Сенім бе,
жұлдыздар ма өшетін?
Қызарып қалған гүлден
Жыламашы жетім қайың, жесір күз,
Жек көрмеші, болдық неге, кесір біз!?
Кешір мені жапырақ қыз, қайың қыз...
Кешір мені, Ай мен жұлдыз, кешір күз!
Жылады, жас жүрек жылады,
Сөнгендей кеудемде шоқ үміт.
Құлады, от жұлдыз құлады,
Қап-қара аспанға шомылып.
Сынық Аймен сырласады қайың жалғыз,
Суық маңнан біз кетеміз, дайындал, қыз.
Орамалмен қара түсті оранған бұлт,
Сары, қоңыр теңіздермен шайылған күз.
Мені тағы ұйықтатпады қинай мұңым,
Дос боп отыр жалғыздыққа қимай түнім.
Мына әлем қаншалықты кең болғанмен,
От жүрегім соншалықты сыймайтының...
Қаланың мынау мінезін бөтен аңғардым,
Ауылдың қара баласы едім аңғал тым.
Үлкен шаһарда кішкене жүрек соғады,
Сезбейді соны, сезбейді неге!?
Жапырағын қимай жерге шешінді күз,
Ақ көйлегін ары қашып шешінді қыз.
Бұл жалаңаш қоғам менен адамзаттан,
Жинаймын кеп етегім мен есімді жүз.
Мені іздейді...
Атамекен туған жер тынысы — мұң,
Сыр сақтаған бағы — дала, ырысы — құм.
Күтеді, әне, қарт бабам үй алдында,
Мезгілімен жемістер де пісуде,
Мезгілімен жапырақтар түсуде.
Автобуста аялдама күтпей-ақ,
Неліктен біз асығамыз түсуге...?
Мынау тұрған жиырма бір замансың ба?
Бауырсың, жақсысың ба, жамансың ба?
Ел мен ел, жер мен жер боп бөлінетін,
Адам ата ұрпақтары амансың ба?
Қорқып қалам ызғар шашқан кей демнен...
Дала исі аңқып жатыр жейдемнен.
Кеткім келед туған жерге, апама,
Суық шаҺар итергенде кеудемнен.
- Конфуций
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Азамат Төре
- Азамат Төре
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі