Өлеңдер жинағы - 302 бет

«Қозыбақ» сазы

Несіпбек Айтұлы

Бір күй кетті сахнада күмбірлеп,
Бара жатыр жүректегі мұңды үрлеп.
Күй әуені қайрады да жігерді,
Қайта зарын төгіп-төгіп жіберді.

Толық оқу

Айдын көлім, айтсайшы

Несіпбек Айтұлы

Айдын көлім, жел желпіген ақ жібектей ару көлім,
Толқыныңды толқын болып сүюші еді жаным менің.
Естен кетпес шаттығыңа шақырғандай бетің шалқып,
Менің аппақ аяулымдай жатырсың сәл езу тартып.

Толық оқу

Бала едім

Несіпбек Айтұлы

Бала едім кеше ғана сасыр мінген,
Жосылтып жалаңаяқ жасыл қырмен.
Жігіттік жайлауында енді, міне,
Оңаша отау тігіп жатырмын мен.

Толық оқу

Кел, жылым!

Несіпбек Айтұлы

Кел, жылым, керуенімді басқартамын,
Жаңғыртып дәуірімнің асқар тауын.
Алдыңа қуаныштан шашу шашам,
Жаюлы менің миллиард – дастарқаным,

Толық оқу

Жол

Несіпбек Айтұлы

Аттанбай бір сапарға тұрар ма адам,
Жол жатыр, міне, алдымда бұраңдаған.
Осынау бұлтаңы көп, бітпес жолда
Жігіт пе ат басын ап жүре алмаған?!

Толық оқу

Жауын жуса жүрегімді

Несіпбек Айтұлы

Ала бұлттан аспаным ашылғанда,
Мына әлемге алтын нұр шашылғанда,
Асқарыма алтын нұр асылғанда
Асыл арман ешкімге бас ұрған ба!

Толық оқу

Анама

Несіпбек Айтұлы

Болсын деп шаңырақ пен босаға аман,
Көңілін күн нұрына тосады анам.
Ошағын көсеп қойып, отыратын
Бір өмір басталардай осы арадан.

Толық оқу

Ақша бұлттар

Несіпбек Айтұлы

О, ақ ұлпа ақша бұлттар,
Ақша бұлттар – ақ шабыттар.
Күн тығылған көкірегіңді
Алатауға ақтарып сал.

Толық оқу

Туған жерге

Несіпбек Айтұлы

Туған жер, сенен кетерде
Жабығып, қатты жүдедім.
Ұшырсам саған жетер ме
Көгершін – менің жүрегім?..

Толық оқу

Ауылыма

Несіпбек Айтұлы

Көкжиектен ары қап сағым басса,
Сағым басса, мүмкін бе сағынбасқа?
Тел құлындай өсірген туған ауыл,
Сен дегенде шығарда жаным басқа.

Толық оқу

Ей, өмір!

Несіпбек Айтұлы

Балалықты жоқтаумен жыл ұрлаған,
Өтіп бара жатырмын жиырмадан.
Сияқтымын ұйқыдан жаңа оянып,
Таңертеңгі төсегім жиналмаған.

Толық оқу

Жыр десе

Несіпбек Айтұлы

Балалық бекетінен шапшаң өттім,
Жыр десе жүрегімді шақпақ еттім.
Алдыма салмасам да еншімді әлі,
Ат жалын тартып мінер шаққа жеттім.

Толық оқу

Көктем

Несіпбек Айтұлы

Ғажайып нұрға бөккен тіршілік бір,
Тұрғандай төсегінен сілкініп қыр.
Жауқазын қара тасқа көрік беріп,
Дүние күн көзіне ынтығып тұр.

Толық оқу

Көкпар

Несіпбек Айтұлы

Кім береді тізгінді ақылына,
Дода көрсе төнеді атын ұра.
Қалың топты қақ жарып, ойхой, шіркін,
Серке санын басады ол тақымына.

Толық оқу

Егер

Несіпбек Айтұлы

Бола қалса қос құлағым тас керең,
Ыммен ұғам, жасымаймын әсте мен.
Соқыр болса екі көзім көнемін,
Онда көкірек сәулесімен көремін.

Толық оқу

Секітас

Несіпбек Айтұлы

О, Секітас, алауланып өр төсің,
Таң сүйгенде көлеңкеңді серпесің.
Құбылады құба тартқан жондарың,
Жамылып ап күзгі күміс көрпесін.

Толық оқу

Ез

Несіпбек Айтұлы

Сана бар – теңізді де көл дейтұғын,
Көздер бар – көк тиынды көздейтұғын.
Маңдай бар – қап көтермей терлейтұғын,
Тілдер бар – шағып алып сөйлейтұғын.

Толық оқу

Ғұламаларым

Қасымхан Бегманов

Ғұламаларым,
Ғұламаларым,
Білмейтінімді сұрап аларым.
Ұрпақты ойлап оңашаларда,

Толық оқу

Мұражай мен мұрағат

Қасымхан Бегманов

Кездігі мен кебенегі аңшының,
Түр-түрі тұр шоқпар, гүрзі, қамшының.
Арғымақсыз ер-тоқымдар еркімді ап,
Ауыр-ауыр ойлар езіп, жаншыдың.

Толық оқу

Арканкерген

Қасымхан Бегманов

Арканкерген
Жер ғой бұл іздеп мені қалқам келген!
Қолдан қару
түспесін балтаң белден.

Толық оқу