Өлеңдер жинағы - 358 бет

Байтақ далам

Тұрсынхан Әбдірахманова

О, менің байтақ далам.
Ырысы шайқалмаған!
Қу дала медиен деп
Бұл күнде айтар ма адам!

Толық оқу

Қайта құру

Тұрсынхан Әбдірахманова

Қайта құру – бар қалпыңмен жаңарып,
Жарқын жолға түсу қолға шам алып
Шыққан сынды айналаңды айқындап,
Шын арылу көң-қоқыстан тазарып.

Толық оқу

Диалектика

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жұтарман, жойқын
Мұхит – дүние,
Өмір – өр толқын іреңді. 
Зымырап уақыт,

Толық оқу

Қалғып кетпе

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ақын орны әрқашан алғы шепте,
Беу, жүрегім, тек қана қалғып кетпе!
Сілкініске, ел күткен серпіліске
Қосылайын барынша қалмай шетте.

Толық оқу

Ана тілім

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ана тілім – тірлігімнің тірегі.
Тілмен ғана кірер адам іреңі.
Тілсіз қоғам өлі, мынау дүние
Түсініксіз тылсымменен бір еді.

Толық оқу

Мерейім

Тұрсынхан Әбдірахманова

«Мерейім»,
аяулы ақ қанат құстарым,
Бұл сапар сендерсің
ұшырып, алысты нұсқарым.

Толық оқу

Төребек сұлу

Тұрсынхан Әбдірахманова

Мінсіздігің Бозатаудың гүліндей,
Сен бар жерде ара гүлден безінер.
Кірпігіңді бір көтеріп күлімдей
Қарасаң сен, түн жұлдыздан безінер.

Толық оқу

Күліп жүрші

Тұрсынхан Әбдірахманова

Қабақ шыта қарай қалсаң, түн екен,
Кейігенің қара бұлтпен бір екен.
Әлде қалай ақ жарыла жүректен
Жымиғаның – бұлттан шыққан күн екен.

Толық оқу

Гүжім ағашы

Тұрсынхан Әбдірахманова

О, достар!
Осынау шақ жасымда
Аралап біраз жер көрдім.
Көргенді көңілге тоқып,

Толық оқу

Бас киімнен таныған

Тұрсынхан Әбдірахманова

Қырғыз туыс кисе киіз ақ қалпақ,
Қарақалпақ киеді екен қарасын.
Бәт құндыздан қарасын да, ағын да
Қазақ кисе, табады екен жарасым.

Толық оқу

Арнау

Тұрсынхан Әбдірахманова

Армысың, ақын Бердақтың елі,
Әжнияз сүйіп жырлаған өлке!
Бозатау сынды гүлбақтың елі,
Қызыр кеп өлең сыйлаған өлке.

Толық оқу

Тәтті

Тұрсынхан Әбдірахманова

Атың тәтті!
Тәтті екенсің өзің де.
Болашақ тұр мойыл қара көзінде..
Тұла бойың тұнып тұрған парасат

Толық оқу

Диджла

Тұрсынхан Әбдірахманова

Диджла!– Тигр
Жадымда қалған жасымнан,
Келгіштеп саған,
Кете алмай жүрмін қасыннан.

Толық оқу

Пентидато

Тұрсынхан Әбдірахманова

Қарабұжыр, Қалбаның
көгалына аунаған
Білесіздер, ағайын,
таңсық емес тау маған.

Толық оқу

Сицилия аралы

Тұрсынхан Әбдірахманова

Тәрізді бір талып жеткен таң, әні
Бар екен де
көзді жаулап алары.
Көк аспанды жамылып,

Толық оқу

Италия бояулары

Тұрсынхан Әбдірахманова

Калабрия
Келем бойлап жағаны,
Көрікті өңір көңіл билеп жамалы.
Желпіп жеңіл жетелейді қиялды

Толық оқу

Мрамор тастар сөйлеп

Тұрсынхан Әбдірахманова

Тан болып тамсанасың таңдай қаға
Ғажайып өнер қонған маңдайға да.
Адамның мүмкіндігін көріп тұрып,
Қадасың, пай-пай қалай жанбай ғана.

Толық оқу

Музей қала

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жастан-ақ өскенбіз ғой құлақ қанып,
Мұғалім жүре ме деп сұрап қалып,
«Европа елінің бір астанасы,
Айта ғой жазсаң аты үш-ақ қарып». —

Толық оқу

Шежіре

Тұрсынхан Әбдірахманова

Сыр шерткізгің келсе егер Жер-анаға,
(Үйіңе әкеп табиғат бере ала ма!)
Көзің көріп, көңіліңмен сезінетін
Шамаң келсе, бауырым, ел арала.

Толық оқу

Қайық

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ырымға жатса-дағы түбі сайып,
Құрметке дәстүр сынды түр ылайық.
Қазақта ат берсе де, жүген бермеу,
Тәрізді эстондарда еспе қайық.

Толық оқу

Эстондықтар

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жасыл алқап, жаңбырлы Эстония,
Жалаң аяқ жүгіріп өскен ұя
Болмасаң да,
баурады бір жылы леп,

Толық оқу

Жұмбақ тас

Тұрсынхан Әбдірахманова

Кәлінде Бурабайдың жұмбақ тас тұр,
Көрініп бірде арыстан, бірде қасқыр.
Біресе жезтырнақ боп үрей алып,
Барласаң сан құбылып тұрған тас бұл.

Толық оқу

Оқжетпес

Тұрсынхан Әбдірахманова

Көз көріп, көңіл неге қызықпайды,
Келмей ме алғың көктен үзіп айды!
Сұлу көп, сұлулық көп жанды жаулар
Емесін бәрі нәсіп кім ұқпайды!

Толық оқу

Тахыт тас

Тұрсынхан Әбдірахманова

Көз көріп, көңіл нанбас бір ғаламат...
Кім ие болып, еткен кімге аманат!
Төрінде Ақ алаңның тахыт тас тұр,
Тұйыққа ғажаптанып ой қамалад.

Толық оқу

Әппақ алаң

Тұрсынхан Әбдірахманова

Басталып үлкен Көкше етегінен
Жалғасып ну орманмен кетер бірден.
Ақ ауыл ауласындай әппақ алаң,
Көргенде көңілің көкке көтерілген.

Толық оқу

Қарағай

Тұрсынхан Әбдірахманова

Зәулім бойың оқтай боп тіп-тік өскен,
Елжірей кеп еркелеп күн тілдескен.
Сынып кетер, иілмес тәкаппарым,
Сені жырлап әлемде кім түгескен.

Толық оқу

Көкше

Тұрсынхан Әбдірахманова

Көкшені кім білмейді Арқадағы
Тамсантып табындырған әр танабы.
Арқаның кеудесіне жарасыпты
Тәрізді асыл тастар алқадағы.

Толық оқу

Ұлан асу

Тұрсынхан Әбдірахманова

Неліктен аталды екен мына асу –
Тоздырған ат тұяғын «Ұлан асу!»
Созылған өркеш-өркеш тасты бұйрат,
Тік кезең түгесілмес, құлама су.

Толық оқу

Сауыншылар ауылында

Тұрсынхан Әбдірахманова

Қоныпты алқа қотан ауыл мұнда,
Дарқандық молшылық бір қауымында.
Ақжарқын адамдардың ажары бар
Шаруада, жүрген малдың сауынында.

Толық оқу

Ұраңқай

Тұрсынхан Әбдірахманова

Мұрекең айтқан мынау Ұраңқай ма!
Ұраңқай сұлулыққа ұрандай ма!
Аюлы тау төсінде көк Марқакөл.
Көңілден көшпейтұғын құмардай ма!

Толық оқу

Марқакөл

Тұрсынхан Әбдірахманова

«Мүмкін бе көрмей кету Марқакөлді»,–
Деген соң құмар мүлде арта берді.
Қиялап мәрмәр таудың құзар шыңын
Шығандап шыңырауды асып тарта бердік.

Толық оқу

Ақмарқа - Алтай

Тұрсынхан Әбдірахманова

– Баяндар көлдің атын жыр, аңызды
Білсеңіз...
Сөз желісін сұрақ үзді.
– Кім білсін жылын, айын, әйтеуір,– деп

Толық оқу