Жасымнан кешкен
Жасымнан кешкен,
Басымнан көшкен, дəуренім,
Көгілдір кештен
Көкейді тескен сəуле едің.
Өлеңдер жинағы - 371 бет
Көрген түсі жақсылыққа жорамал
Көрген түсі жақсылыққа жорамал,
Таңнан тұрып оятатын жоқ анам…
Жалғыз аяқ қара жолға түсіп ап
Мен де бір күн көкке сіңіп жоғалам.
Өлсем – елеспін
Өлсем – елеспін,
Көмсең – дөңеспін.
Келсем, неге өлдім?
Өнсем, неге өштім?
Тағдырымның тəтті уын таттым мен де
Тағдырымның тəтті уын таттым мен де –
Таң алдында талаурап баттым көлге.
Бармағымды шайнаған күнім қанша,
Арманымды айта алмай ақ түндерге?..
Бұл өмірде бəрі жаңа, бəрі ескі!
Бұл өмірде бəрі жаңа, бəрі ескі!
Адамдардың бəрі дана, бəрі есті!
Қайтқан қаз ба, кеткен қыз ба, кім білсін,
Алты қырдан асып барып əн өшті…
Жараспаған дəм-тұзы жердегімен
Жараспаған дəм-тұзы жердегімен,
Жарым көңіл ақынның менде бірі ем.
Қара түннің қойнына еніп кетсем,
Ертегіден аумаған елде жүрем…
Ілуде бір көгінен Күн шығатын
Ілуде бір көгінен Күн шығатын
Мен боламын қазақта мұңшыл ақын.
Төңірегін түн қамап, түнек торлап,
Тұншығатын,
Автопортрет
Көкейімде – мың арман,
Көкірегімде – Шырағдан.
Тағдырыма тəнтімін
Жоқтан-бардан құралған.
Балауыз шам
Балауыз шам…
Ымыртта өшіп-жанған,
Бір тал гүлім қара жер төсін жарған.
Жазға ілескен көктемім күзге ұласып,
О, Құдірет!
О, Құдірет!
О, Өлең!
Қалай қиып кетем сені өлгенде?
Шыныменен жан екем ғой шерменде.
Апырай, мен бұл күнге қалай келдім?
Апырай, мен бұл күнге қалай келдім?
Тағдырдың тауқыметін талай көрдім...
Тірсегін қақпан қиған қасқырдайын
Жарасын жүрегімнің жалай бердім.
Ағызып өткен аттай даламенен
Ағызып өткен аттай даламенен,
Мен кетем...
Қайғы кешіп қалады өлең.
Қара түн қара шашын қобыратып,
Қабірі қайда Шəмшінің, білесіңдер ме?
Қабірі қайда Шəмшінің, білесіңдер ме?
Басына барып, бата оқып жүресіңдер ме?
Отыр ма əлде қасында қарақұс қалғып,
Жатыр ма əлде көміліп күресіндерге?
Қаланың түні – қара орман
Қаланың түні – қара орман,
Қаланың түні қоп-қою.
Қап-қара түнге қабарған
Өрт қою керек, өрт қою!
Көрінсе əзірейілдей ақ самайым
Көрінсе əзірейілдей ақ самайым,
Мен неге зарламайын, қақсамайын?
Қалуым қалтарыста жиіледі
Таусылған насыбайы шақшадайын.
Жазда жаным жаурады, қалтырап тəн
Жазда жаным жаурады, қалтырап тəн,
Əлсіз сəуле жанады əр тұрақтан.
Тəуба айтатын сыңайым байқалмайды
Таңға мынау –
Қыз-қырқынның қып-қызыл ішіндемін
Қыз-қырқынның қып-қызыл ішіндемін,
Өңіндемін,
Біреудің түсіндемін...
Бұтағына Өмірдің қонып алып
Ұятың – ақ бетіңнің қызылы еді
Ұятың – ақ бетіңнің қызылы еді,
Қызығып енді кімдер сүзіледі?
Үзілген жаңа əлгінде алмадайын
Қызылмен əрлі екен-ау қыз реңі!
Бағдаттың ұқсай қалып сайқалына
Бағдаттың ұқсай қалып сайқалына
Туыпты-ау шалқасынан Ай тағы да.
Жалынып, жалбарынып жаратқанға,
Жасайтын қара басып қайта күнə.
Таң көзінен тамды мұң
Таң көзінен тамды мұң,
Күнді күтіп қалды ма?..
Жау, жарықтық жаңбырым,
Ұқсап алтын жамбыға.
Көктемнің бұла бұлттары-ай!
Желіп те желіп жететін,
Жаяуды баяу құптамай,
Төгіп те төгіп өтетін
Көктемнің бұла бұлттары-ай!
Самарқанның көк тасы
Ішпей-жемей ақынның мас көңілі,
Желіктірді жеңсік ас жас-кəріні.
Тілек бүгін тамады тіл ұшынан,
Жүрек түгіл, көрдің бе, тас та еріді!
Жүрегім бүршік жарды
Қайтемін күндерімді жылап өткен,
Көңілден көшіп жатыр тұман еппен...
Жас қайың – Жаратқанның жалғыз қызы,
Жасауы – жайма-шуақ мына Көктем!
Ғажапсың, Өмір, ғажапсың!
Ғажапсың, Өмір, ғажапсың!
Қайғыдан қалай азатсың?
Таңғы ауаңменен талдыршы,
Тамырда қаным таза ақсын.
Көрсем екен тезірек Көктем басын
Көрсем екен тезірек Көктем басын,
Көзіме оттай басылып бөктер жасыл.
Оңды-солды бишігін сілтеп қалып,
Көкорайға түссе екен көктен жасын.
Жамбасы шірігенше жатқан қар-ау
Жамбасы шірігенше жатқан қар-ау,
Демейсің алдымда жаз, көктем бар-ау.
Айрылған ажарынан, базарынан
Бірауық аясаңшы бақтарды анау.
Қабіріңді, ана, қар басып қалды
Қабіріңді, ана, қар басып қалды,
Қар басып қалды – əппақ қар.
Өлім мен Өмір арбасып мəңгі,
Алдыңнан шығар соқпақтар...
Қар қонып жапыраққа қалыпты шын
Қар қонып жапыраққа қалыпты шын,
Қар жауса, келгені ғой анық қысым.
Құп-құйттай кеудемдегі ғаріп құсым,
Жабықсаң, жанарыңды жарыққа ұсын.
Қар жауып тұр
Қар жауып тұр... Перінің қанатындай,
Көкке көзін сатады қала тынбай:
Тапшылықтан тауқымет тартқан жұртқа
Жақсылықтан бір хабар алатындай.
Жалғыз қайың
Жел өтінде сыңсыған жалғыз қайың,
Жалғыздығың жаныма салғызды уайым.
Еркелесең болмай ма есімді алып
Ентелеген қойныма балдыздайын?
Өртен, жапырақ, күлге айнал!
Өртен, жапырақ, күлге айнал!
Өмір мынау – мың майдан.
Керім, кербез кешегі
Келе қойсын күн қайдан...
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі