Өлеңдер жинағы - 388 бет

Алтай жері

Мағиза Құнапияқызы

Өр Алтайдың таулары да өр еді,
Қарттары да ой айтатын өрелі.
Жарға құлап бара жатсаң бір уыс,
Жусаны да саған көмек береді.

Толық оқу

Адасу

Мағиза Құнапияқызы

Жетіп жатыр құлағыма тамаша ән,
Күлкі думан жан-жағыңа қарасаң.
Құжынаған жұрт ішінде жүріп те,
Түсінісер жан таба алмай адасам.

Толық оқу

Қаракемер

Мағиза Құнапияқызы

Биікке мойнын созып есі кеткен,
Аспанның көкірегін тесіп өткен,
Емес ол.
Жатағандау қазан тауды,

Толық оқу

Жамбыл

Мағиза Құнапияқызы

Әр табаны тиген жерді гүл басқан,
Ұлық пен де кішік пен де мұңдасқан.
Жыр көгінде жарқырадың жұлдыз боп,
Түнеріп ап жатқан кезде түнгі аспан.

Толық оқу

Көкпар

Мағиза Құнапияқызы

Ат керек ауыздығын шайнайтұғын,
Бап керек сол тұлпарды сайлайтұғын.
Қайратты ерге мықты жігіт керек,
Сол аттың құлағында ойнайтұғын.

Толық оқу

Астана

Мағиза Құнапияқызы

Жамырай кеп елім қонған Астана,
Хан түсетін төрім болған Астана.
Салтанат пен сәулетіңнен Есілдің,
Жағалауы керім болған Астана.

Толық оқу

Сәлем Зайсан

Мағиза Құнапияқызы

Қайғым, мұңым түйдей құрдас сенімен,
Келдім міне Өр Алтайдың елінен.
Тағдыр шығар тәлкек қылған біздерді,
Жерімнен аң, құс ұшырмай көгімнен.

Толық оқу

Ұмытуға тырыстым

Мағиза Құнапияқызы

Ұмытуға тырыстым,
Ұмыта алам!
Сені ұмытқан шақтармен тыныс алам.
Қашанғы ойға арқалап жүрем сені,

Толық оқу

Сен бе әлде

Мағиза Құнапияқызы

Бұтақ-бұрым ақ лентамен өрілді,
Ақ бояумен сырлады қыс жолымды.
Саған деген көңілімнің алдында,
Ақша қарды шаң басқандай көрінді…

Толық оқу

Таудан биік

Мағиза Құнапияқызы

Сезіміңді жасыру да бір мұң ғой,
Кірпігіме асылуда бұл күнде ой.
“Көзің талса тауға қара” дейсің сен,
Таудан биік саған қарап жүрмін ғой!

Толық оқу

Қоңыр мұң

Мағиза Құнапияқызы

Кешке жақын баспалап кеп қоңыр мұң,
Көрпеге емес қоңыр ойға көмілдім.
Аңдып тұрып сен келмейтін мезгілді,
Бассалғанын сездің бе сен, не білдің?

Толық оқу

Қиял

Мағиза Құнапияқызы

Кешір
Саған ескертпестен жатағыңа кеп тұрмын.
Есігіңді қақтым дағы маңдайымнан өптірдім.
Сағыныштан кеп тұрса да ағыл тегіл жылағым,

Толық оқу

Түс

Мағиза Құнапияқызы

Жалын кешіп жүр екеміз өртеніп,
Сағат құрғыр безілдеді.
түс әттең…
Түсті жорып көңілден сыр шертелік,

Толық оқу

Кейде

Мағиза Құнапияқызы

Жеке дара жүрекке билік құрып,
Күйіп жанып бір ғажап күйді ұқтырып.
Алақанда әлпештеп жүресің де,
Кейде мені аласың ширықтырып.

Толық оқу

Туған күн

Мағиза Құнапияқызы

Салатын сурет қолында бояу,
Мезгілден асқан бар ма екен күшті.
Тағы бір жасым ұйқылы-ояу,
Оң жамбасымен бір аунап түсті.

Толық оқу

Жағалау

Мағиза Құнапияқызы

Теңізге құлшындым,
Түссем деп ұмсындым.
Жағаға жүгірген
Толқыннан қымсындым.

Толық оқу

Күрең жапырақ

Мағиза Құнапияқызы

Түстікке қарай
Жөнеліп жатты құстар көп.
Жүрсеңші бірге!
Алдыңда аппақ қыс бар деп.

Толық оқу

Қиялға да симайтын

Мағиза Құнапияқызы

Жүдетуге жанымды мүлде бейім,
Сені көрсе мұң біткен қашады ептеп.
Мен де ығысып шегіне бердім кейін,
Төрге шығып барасың баса көктеп.

Толық оқу

Түн-шымылдық

Мағиза Құнапияқызы

Түн-шымылдықтың ішінде біздер тілдестік
Жұлдыздар анау түскиіздегі моншақтар.
Жақын ғып бітті жанымыздағы үндестік
Тұмар ғып айды айтатын сырың болса ақтар.

Толық оқу

Қалжың

Мағиза Құнапияқызы

Сені кеттім сағынып (бірақ қалжың),
Ойлап жүрмін сабылып (бірақ қалжың)
Құс жастық қып қалжыңды жастанып ап,
Ептеп-ептеп ақырын сыр ақтардың.

Толық оқу

Уақыт - керуен

Мағиза Құнапияқызы

Аяулы бір жан көкжиек жақтан,
Құшағын маған жаятын.
Алыста бір тау ұмытпай мені,
Көз қырын салып қоятын.

Толық оқу

Өскемен

Мағиза Құнапияқызы

Көрмеген ем, көксеп келдім Өскемен,
Ғасыр бойы көкейімді тескен ең.
Зұлмат заман жолымды кес-кестеген,
Күн шығыстан ту шығысқа көшкен ем.

Толық оқу

Жаңбыр кештім

Мағиза Құнапияқызы

Сол бір оттың сен де көрдің аптабын,
Жанған отты жан сарайға сақтадың,
Неге маған кінәні үйіп төкпедің,
Неге сеннен тарыдай мін таппадым?

Толық оқу

Атырау

Мағиза Құнапияқызы

Атырау!
Тағы жыр боп ағытылдым,
Тоқтайтын тұсы сенсің бағытымның.
Шақ қалып жығылуға жүрем сенде,

Толық оқу

Астанам

Мағиза Құнапияқызы

Есімің жатқа күйік болғаны үшін,
Бәйтерегіңнің биік болғаны үшін.
Табанға бізді таптағысы келген,
Зұлымның жолы тұйық болғаны үшін,

Толық оқу

Тербетеді бір әуен

Мағиза Құнапияқызы

Өкінбеймін осылай кетеріме,
Мынау жұртпен келе алмай ымыраға.
Шөлдемеймін сендік ой жетегінде,
Жармасады басқалар құмыраға.

Толық оқу

Телефон күту

Мағиза Құнапияқызы

Естен танды қиялым да,
Жайылмады қанаттарым.
Тілдеспейді ол бүгін маған,
Тезірек өт сағаттарым.

Толық оқу

Мына жақтың желдері

Мағиза Құнапияқызы

Қыс па, жаз ба, бәрі бір, күн бе түн бе,
Қошаметтер күтетін құрметіне.
Қаладан да соғатын, даладан да,
Соғам деген келсе олар бір бекімге.

Толық оқу

Тек табиғат

Мағиза Құнапияқызы

Қарлығаштай талып ұшқан қауырсыным майысып,
Менмен бірге жылады тал қабырғасы қайысып.
Көл бетінде дірілдеді ай, дірілдеді жұлдыз да,
Таулар ғана тұрды мүлгіп, қалғандай түс шайысып.

Толық оқу

Табындым мен

Мағиза Құнапияқызы

- Бір тал шашың өрілмей қалып қапты-ау,
Қуан досым көп өтпей хат келеді,
Хат тасушы бір хабар ап келеді - ,
Десе досым хат келіп қалатындай,

Толық оқу

Қар жауғанда

Мағиза Құнапияқызы

Жоқ енді ашық күн де, жасыл бақ та,
Асық боп жапыраққа асылмаққа,
Қарбалас жауып жатыр ақ ұлпа қар,
Сенің жүрген ізіңді жасырмақ па?!

Толық оқу

Түс көргейсің

Мағиза Құнапияқызы

Бұлыңғырлау ертеңді қиял ғылып,
Жүруші ек, ұялшақ қыз ұяң жігіт.
Арманшыл ек сондықтан көңілдерден,
Жетелейтін қыйырдан қиянға үміт.

Толық оқу

Неге аға жыладың

Мағиза Құнапияқызы

Неге аға жыладың жылатты кім,
Тауды теңіз басқандай бұлақты құм.
Сырлы ыдыстан мезгілсіз төгілмейтін,
Қағып кетті оқыстан сынапты кім?

Толық оқу

Қаралы күн

Мағиза Құнапияқызы

Алатаудың ақ бас шыңы кетті бүгін қартайып,
Ұясынан шықпай күн де жатып алды жантайып.
Жердің шетін қорғайтұғын, желдің өтін тосатын,
Қорғанынан көз жазды ел тұратұғын қалқайып.

Толық оқу

Дала көрдім

Мағиза Құнапияқызы

Қандай күш осыншама көрікті еткен?
(Есімді алып біттің елік көктем)
Бақ та емес гүл сататын дүкенде емес,
Дала көрдім қызғалдақ толып кеткен.

Толық оқу

Сөйлеттірдің

Мағиза Құнапияқызы

Тамсанып қайың қыздың сырғасына,
Көз салып тауларымның сұлбасына.
Кеткенмін табиғатпен біте қайнап,
Жетеді жұмбақтығым бір басыма.

Толық оқу