Ғаламаты қой, ерекше ғой, ұлықтық
Ғаламаты қой, ерекше ғой, ұлықтық.
Бір жағы қар, бірі гүлге тұнып тұр.
Аязыңа тоңдырмашы гүліңді,
Аялашы, суығыңа шынықтыр.
Ғаламаты қой, ерекше ғой, ұлықтық.
Бір жағы қар, бірі гүлге тұнып тұр.
Аязыңа тоңдырмашы гүліңді,
Аялашы, суығыңа шынықтыр.
Ойлаған мендей болсын бала қамын.
Өскейсің,
Өркендеші балапаным.
Әкемнің ұлымын деп күнде айтасың,
Мені ойлайсың,
Мен сені, білемін мен.
Сен жымисаң шаттанып күлемін мен.
Жымиып баласына алма ұсынған,
Адамдардың барлығы бұл өмірдің қонағы.
Жаз мезгілі өткенде, әсем гүл де солады.
Жүрегіңе ем қонбай жүрсе оған өкінбе,
Барлық нәрсе Алланың әмірімен болады.
Тән жарасы,
Ауырады, басылар.
Жан жарасы – жанға тыным бермейді.
Екеуі де сынағы ғой Алланың,
Махаббат ай ешбір жүрек сенбейтін.
Бірімізге, бәріміз ай тең дейтін.
Бірі сүйіп тұрса дағы асық боп,
Бірі оны менсінбейтін, көнбейтін.
Кеңесарық ауылым – ойымдасың.
Сайрамсу тау суының бойындасың.
Есімхан орда тіккен Төрткүл төбе,
Болады әлі талай тойың- ғасыр!
Тағылымды сөз айттыңыз, келелі.
Асыл сөз ғой, тәлімі мол, берері.
Ар бейнесі – азаматқа дарыған,
Аналардың ақ сүтімен келеді.
Тілегің болмай жыласаң дағы өкіріп.
Аллаңды сүйші, тілеші одан өтініп.
Адамның көбі алдайды сені пенде ғой,
Уәдесі жалған, сөздері оның өтірік.
Аллаға әр адамның бағы мәлім.
Кеудеме жібек өлең тағынамын.
Бірге тумай, бір үйде өспесек те,
Алтын әпке мен сізді сағынамын.
Әйелге жан жетер ме, сүйіп көптен,
Ұлылар жан асылын сүйіп кеткен.
Әпкетай, Алла сізді қолдасыншы,
Бауырының бақытын биіктеткен.
Бауырыңыз болайын – Әпке – деген.
Сүйетін гүліңізді ап келемін.
Ақын болып кеткенім содан шығар,
Еркелетіп қоймайды әпкелерім.
Жатса да жайы кетіп, құлап арман.
Қыз жауһар,
Жайы түзу, жыламаңдар.
Өлеңнің құдіреті қандай күшті,
Ел жұрттан ұят болды-ау бұларыңыз.
Ұл – Тұлға,
Қыз- еді ғой шынарымыз!
Бір Аллаға аян ғой,
Жүрегіңнің таппай жүрсің бір емін.
Жақсы жансың оны мен де білемін.
Жолықса екен сізді сүйер азамат,
Жүрегіңнің ішіндегі жүрегің.
Айналдым гүл ұсынған жүрегіңнен.
Сыйға сый, сыраға бал, білемін мен.
Достарды жақсы көрем, қош келдіңіз,
Бір орын берейінші жүрегімнен.
Қара сөзге неге жұртым тойынды?!
Бұрмады ма енжар болып, мойынды.
Сәйгүлігін жаяуларға мінгізіп,
Сойғыздырып қорадағы қойыңды.
Қайда біздің түйсігіміз, өреміз.
Қатын айтса, бала айтса көнеміз.
«Атасы басқа аттан түс»- деп кетпейміз,
Ағайын мен жанұяны бөлеміз.
Әрбір жанда бар шығар қанатты арман.
Жастар біздің болашақ талаптанған.
Әр қазақтың ұл-қызы өсіп-өніп,
Өркендесін сұраймын жаратқаннан.
Қасыма жақсы жанды ерте берем.
Жүрек назын бұл ағам шерте ме екен?!
Сезімі тұнық екен аппақ қардай,
Жырыңнан айналайын, еркелеген.
Сағыныштың самалы есіп бірге.
Бірге туып жүрмедік өсіп бірге.
Сіз жассыз,
Сізді сүйер жан табылар,
Заңғар көк, заңғар тауым, заңғар далам.
Көкке қолын созады арманды адам.
Алла сені алдыңнан жарылқасын,
Арманына жетеді армандаған.
Түнді сүйем, түн дегенің тыныштық.
Ұйықтасайшы- дейді әйелім, ұрыстық.
Құшағыңда отқа еріп кетпейін,
Маған деген шын сезімің, тым ыстық.
Бермей кетіп жүрмеші, береріңді.
Әй досым, білесің бе өлеріңді.
Әр түнде тажал саған үңіледі,
«Алла»- ғана шешеді, көреріңді.
Жан дүниеме қуат беріп, өлеңі.
Бауырым деп мені жақсы көреді.
Дүниеде, тілектес жан бар кезде,
Өмір сүргің келеді.
Ініге, бауырына жанашыр жан.
«Сезімді қайтем»- дейді аласұрған.
Жанына жылу іздеп жүргендей ме,
Қалың өскен, ақ қайың арасынан!
Ойым ерек, өзім әлі баламын.
Сене берме, сене берме қарағым.
Ішімдегі от жалынды білмейсің,
Байқамастан жалынға орап алармын.
Тұрып кеткен жандар бар,
сүрініп те, құлап та.
Ортамызда жүрсің сен,
жүрген жоқсың жырақта.
Сөзінен емес, танимын жанды ісінен.
Жанары менен жүзіне қарап, түсінен.
Фотоңды көрсек көз өтіп сірә кетпейді,
– Иманды жан – деп өзіңді сірә түсінем.
Сезінсең жаным өзіңді оның ұқпасын,
Даңғаза сөйлеп, басыңа сенің шықпасын.
– Сау бол – деп қана, кешіре салғын пендені,
Ағыта салғын телефоныңның тұтқасын.
Уәде етеміз, серт беріп ұмытпасқа.
Дұрыс шешім, – Сендегі үміт басқа-.
Қайтесің қадіріңді түсінбесе,
Жүрегіңнің түбінен сызып таста.
Жүрегімді мазалайды күзде мұң,
Қайда жүрсің мен өзіңді іздедім.
Аппақ қар жоқ, жапырақтар арасы,
Көрінбейді іздерің.
Ақынның жаны нәзік қой оны білемін,
Сезімің суып, шайлығып қапты жүрегің.
Қас сұлу ерге, сызылып сыртын бермейді,
Тапсайшы оның бір емін.
Кім не десе, ол десін Ақылесім.
Ақылес маған қатты жақын есім.
Әкем қойған кенжеме бұл есімді,
Көресіңдер, ел билер Ақылесім!
Ортаншы ұлым, әкесінің тірегі,
Әке жанын түсінеді, біледі.
Сен ұсынған алмаңды алып, таң қалдым,
Алманың да бар екен ғой жүрегі.
Өмірдің қызықтырған несі мені?!
Санасы төмен жандар, есіреді.
Жаныңды таптап кетсе, кешіре сал,
Сол үшін Алла сені кешіреді.
Жандар бір көп қой өмірде,
Жасқа бір толған етегі.
Жаманға қимас досың бар,
Көрсоқыр адам жетеді.
- Шаңлатбай Айдана
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі