Өлеңдер жинағы - 477 бет

Ұнатамын

Мүсілім Айгерім

Ұнатамын біреуді, тұрағы жоқ.
Қиялыммен қалықтап құрағы боп.
Бейне көрем белгісіз күндіз-түні,
Түсімде жүр жүрегімнің сыңары боп.

Толық оқу

Заман дерті

Кәкімбек Салықов

Арал кетті...
Адамдар, Арал кетті,
Оны жұтқан сорақы заман кетті.
Онсыз­дағы онша емес елдің күйі,

Толық оқу

Фазыл аға әулеті

Кәкімбек Салықов

Шарбақкөлмен көршідей біздің ауыл,
Кәрібжанов әулеті маған бауыр.
Фазыл аға – жанымның бір жалауы,
Жыр арнасам сүйсінді оған дәуір.

Толық оқу

Дарабоз туған ер қазақ

Кәкімбек Салықов

Қазағымның тарихында сұр белең,
Тың игеру деген туды дүрбелең.
Сол жылдарда әйгі болды Тәшенов
«Тың өлкесін» Ресейге бермеген.

Толық оқу

Ғасыр үні

Кәкімбек Салықов

Әр сөзінен аңқыған ғасыр сыры,
Қоңыр қобыз жан қозғар ашылды ірі.
Соңғы хабар соғыстан әкелгенде,
Әнуарбектің әлемге шашылды үні.

Толық оқу

Ақ тілек

Кәкімбек Салықов

«Кенші ақын» мен Қаныштың інісімін,
Тұтқасы болдым дара бір ісінің.
«Жезкиік ақыным» деп ел атаса,
Заманның өзім шеккен тынысымын.

Толық оқу

Жеңіс күні

Кәкімбек Салықов

Жеңіс күні көрмедім тайсалғанды,
Алақайлап жуас та қайсарланды.
Кедір­бұдыр сөйлейтін бригадир де
Кешегіден біртүрлі байсалданды.

Толық оқу

Мағжанның бір өлеңі

Кәкімбек Салықов

Үлкен өлең көңіл толар көлемі,
Мағжан аға «Сағындым» атты өлеңі.
Абақтыда Алла сыбыр еткендей,
Бой тастапты бостандықтың елеңі.

Толық оқу

Кіндік қаның тамған жер

Кәкімбек Салықов

Көргенде Нанан ауылы зираттарын,
Жан толқып, көкірегімде жыр баптадым.
Мына жер ескі ауылдың жұрты десе,
Жаттадым құтты әңгіме тыңдап бәрін.

Толық оқу

Өтті ғасыр

Кәкімбек Салықов

Өтті ғасыр...
Атомшыл заманды алып,
Бітті Одақтың ғұмыры тәмамдалып.
Кетті Семей сілкінтіп полигонын,

Толық оқу

Көлеңке

Омарғазы Айтанұлы

Әлемнің тарғыл теңбілі
Жер бетіндегі
Аласы және құласы;
Күнәсі менен сауабы

Толық оқу

Көгілдір күмбез

Омарғазы Айтанұлы

Донкихот киген көне дулыға,
Менің басымда да бар
Бір дөңгелек киім.
Еліктемеген осы формаға

Толық оқу

Дұға

Омарғазы Айтанұлы

Ит терісіне жазылған жазу,
Ескі жұртта қалған көмбе.
Адамзат ақылы қандай аянышты!
Бір аунап уанбаған қайсы пенде.

Толық оқу

Елес

Омарғазы Айтанұлы

Сенің табаның,
Табаныңның астында бар жылылық.
Не нәрсе еді қиялыңдағы ұмытқаның
Ұмыту – өзі бір ұлылық.

Толық оқу

Айна

Омарғазы Айтанұлы

Неменеге ұқсайды ұрының қолы?
Тістеуік пе?
Жоқ әлде көлеңке деңіз.
Қарайып көрінеді портта

Толық оқу

Жору

Омарғазы Айтанұлы

Тыржалаңаш тау,
Бір қабат лыпасы – ақ тұман – бу.
Ұзын-ұзын қыраттар,
Борбайларыңды жу.

Толық оқу

Сұрау белгісі

Омарғазы Айтанұлы

Жауып тұр қалың қар,
Айнала ақ түс.
О, тамаша торғайлар екен
Шашылып қонған бір уыс.

Толық оқу

Жүлге

Омарғазы Айтанұлы

Екі-ауыз сөз екен бұл дүние,
Біріншісін данішпандар айтып кетіпті.
Ендігі қалғаны – екіншісі.
Бірақ, оны да

Толық оқу

Арылу

Омарғазы Айтанұлы

Жұтып кетеді қара орман,
Жақын барма
Есің дұрыс болса, егер сенің –
Орап алады жасыл торы

Толық оқу

Сындырып алма

Омарғазы Айтанұлы

Махаббат тұнық әйнек,
Сенесің бе?
Ұқсайды ол ұйқыдағы елесіңе.
Ашық аспанда ғана ма

Толық оқу