Табиғаттың шығыны
Кеше жауған жаңбырдың
Кештен қалған жұғыны
Ғайып болған таң ата –
Қайда кетті табиғаттың шығыны?
Өлеңдер жинағы - 478 бет
Шешеміз – ағаш
Бір тал жапырақ, жалғыз сояу,
Жоғалмайды бір бүршік –
Бір түйір тозаң,
Бір тамшы бояу.
Азырақ жаз
Сақылдағаны ма, несі екен –
Ақсиғаны тісі?
Аспанның ба, ақынның ба,
Құдайдың ба, кімнің күлкісі?
Күнә мен ғибадат
Қайтыс болған көршіміз былтыр
Жасы жол ортадан өткенде.
Марқұм болды қатыны да биыл
Жыл уағы жеткенде.
Жұмекен Нәжімеденовтың соңғы монологы
Қане, қаншалық тереңге шөге аласың?!
Мүжілген,
Малтатаста да бар қасірет,
Тұңғиықта мәңгі қалғандығы үшін емес.
Қазанат кермедегі кісінейді
Жалыңды тартып мінген азаматым,
Айналдым, атыңыздан, қазанатым!
Кісінеп жібергенде сен қиырдан,
Рухым кесірліктен тазаратын.
Ғажап па едің, ей, өмір?!
Арқау болдың жыр-ағынға,
Тұнжыратса тұнық түн.
Құшағыңа құладым да,
Бар мұңымды ұмыттым.
Ұяттан күн тұр өртеніп
Аққудай аппақ дүние,
Жаралған маған, саған да.
Ғаламат отқа күн ие,
Жылуын сыйлар ғаламға.
Тіс дәрігеріне
Салқын қанды, сұрғылт түсін бұзбаған,
Күн кешемін мына әлемде сыздаған.
... Түсі жақсы жан едіңіз жайдарлы,
Тістің жайын айтыңызшы, сіз маған!
Шөлді кезем сен үшін
Келем деп ең – келмедің,
Хабарыңды бермедің.
Қалды дейсің, жаным-ау,
Сенен басқа менде кім?
Сынық қанат
Қорықпай көрінгеннің табасынан,
Тағдырдың ұстап алып жағасынан.
Мен саған арнағанмын өмірімді,
Сезімім асқан күні сабасынан.
Жау жаңбыр
Кетіп ед, өксік басып өмірімді,
Жау, жаңбыр!
Жушы менің көңілімді.
Тамшының құлаққа ұрған тырсылын-ай,
Сәттерім бар
Кейде
Сезімге ерік беріп,
Көз жасымды алатын төгіп-төгіп,
Арылатын мұңымнан көбік-көбік
Балбал тас
Мұнар күннің мұрасы,
Тілін білсең – сұрашы.
Қыр басында балбал тас,
Сан ғасырдың куәсі.
Ұлытаудың бүлдіргені
Төзген өмір дауылына,
Басшы мені бауырыңа.
...Жетсем екен сағым болған
Бала шақтың ауылына.
Алаш көгі күрсініп…
Асқақ еді тұлғаңыз, асқақ еді,
Қиялымды қияға бастап еді.
Мың шық тұнып сезімнің сеңгіріне,
Тұншықтырып кеттіңіз жасқа мені.
Сырласайық енді үнсіз
Бір өзіңді жаным дермін,
Болмас менде жалқы мұң.
Жанарыңнан жалын көрдім,
Жалын көрдім, алтыным!
Бұл дүниеде ең тәтті не, білдің бе?
Жанды тербеп жақсылықтың сый-үні,
Мойындайды мұны жұрттың дүйімі.
Адамзатқа әлімсақтан құдірет,
Ана деген - ұлылықтың биігі.
Арғымақ күйші бала
Пай-пай, о-ой!...
Екпіні үйді жығып, жар құлатқан,
Селтиіп, соңындағы ел шанды қапқан,
Қарадай қалтырайды
Ортаңа келгенді көрдім
Ортаңа келгенді көрдім,
Шібішін жетектеп,
Сілікпесі шығып жеткен-ді.
О, туған жер,
Балығың мылқау
Балығың мылқау,
Халығың момын, Беталыс*,
Ақиқат дейтін ауылдың сенен шеті алыс.
Зымыран саған запыран құсып кетіп ед,
Кеудемізде қазақтың шері қалған
Кеудемізде қазақтың шері қалған,
Мені де арман арбаған, сені де арман.
Періште қып туып ең Қарқаралы,
Пенде қылып жіберді пері жалған.
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Конфуций
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Азамат Төре
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі