Өлеңдер жинағы - 510 бет

Қарбыз

Ескен Елубаев

Теңбiл-теңбiл қарбызды,
Тентек Серiк жарғызды.
Сонан соң оны жедi,
Жедi де, былай дедi:

Толық оқу

Мамыр

Ескен Елубаев

Бұл күнде нұрлы аспаны
Көрсең ғой көркем қаланы!
Туған ел тойын бастады,
Басталды мамыр парады!

Толық оқу

Дегбірсіз

Ескен Елубаев

Жаңа ғана пiсiрген
Бұл ып-ыстық сүт едi.
Асығып тұр iшуге
Қалай шыдап күтедi?..

Толық оқу

Ала бас!

Ескен Елубаев

– Ауыртады! –
Деп жуытпай шашына,
Ұстарамен алдырмай,
Қидырар тек қайшыға.

Толық оқу

Қаз

Ескен Елубаев

Судан шықпас жаздайын,
Қаңқылдаған қаздарым.
Мойындарың бiлемiн,
Мойынындай түйенiң.

Толық оқу

Тостаған

Ескен Елубаев

Өзгешелеу басқадан
Мынау кетiк тостаған.
Кiм кемiрген жан-жағын,
Кiм кетiк қып тастаған?

Толық оқу

Батыр

Ескен Елубаев

«Қорқақ екен өзге, – деп,
Осыдан да қаша ма?
Жаңбыр деген сөз бе», – деп,
Тығылмады ол тасаға.

Толық оқу

Сылтау

Ескен Елубаев

Жарысқанда балалар,
Қосылды оған Жарқын да.
Жүгiруге жарамай,
Қалып қойды артында.

Толық оқу

Мiне, жiгiт!

Ескен Елубаев

Тай əрi де тулады,
Тай берi де тулады.
Көрiп тұрған балалар
Дедi: – Əне, құлады.

Толық оқу

Ұя

Ескен Елубаев

Наурыз келдi, қыс кеттi,
Күн шуағын құяды.
Топ-тобымен құс кептi,
Жасау керек ұяны.

Толық оқу

Жылқы неге мақтаншақ емес?

Ескен Елубаев

Есек айтты: – Мен деген асылмын, – деп,
Сахараның еркесi Қашырмын, – деп.
Қашыр айтты: – Жапанда желқұйын боп,
Ескен желмен жарысар жылқымын, – деп.

Толық оқу

Қорқақ

Ескен Елубаев

«Тышқан», – деп ек, елеңдеп,
«Қазiр қайтып келем», – деп,
Төкен тұра жөнелдi,
Жұрт күлкiге кенелдi.

Толық оқу

Отырмын

Ескен Елубаев

Бар кiшкентай мысығым,
Көздерiнiң қысығын!
Жұмсағын-ай жүнiнiң,
Титтəйiн-ай тiсiнiң!

Толық оқу

Сазайын тартты

Ескен Елубаев

– Бəрi қорқып, ықсын, – деп,
Сүзеген боп шықсын, – деп,
Шыққан жанды үйiне
Қайта қуып тықсын, – деп,

Толық оқу

Әйбат бала

Ескен Елубаев

– Қандай жақсы бала едi,
Үстiнде жоқ кiр-сатпақ.
Айта қойшы, кəне, ендi
Бiздерге арнап бiр тақпақ, –

Толық оқу

Кім?

Ескен Елубаев

Дабырласып далада,
Балалармен бiр жүр ем,
Аула iшi сол арада,
Болып кеттi дүрбелең.

Толық оқу

Неге тар?

Ескен Елубаев

Киiп едi Өтеулi,
Былтыр тiккен жейдесiн.
Шолтиып жең, етегi,
Қысып тұрды кеудесiн.

Толық оқу

Көк жейде

Ескен Елубаев

Көктемнiң бiр күнi едi,
Көгалда ойнап жүр едi.
Апасы кеп Сапарды
Дүкенге ертiп апарды.

Толық оқу

Саумал

Ескен Елубаев

Саумал сауып күбiге
Апам қымыз пiседi.
Көп кiсi кеп күнiне
Үйден қымыз iшедi.

Толық оқу

Тырма

Ескен Елубаев

Босқа қарап тұрмадым,
Бiраз жұмыс тындырдым.
Əттең, бiрақ тырманың
Екi тiсiн сындырдым.

Толық оқу

Қамқор

Ескен Елубаев

Ойнақ салып бұзауым,
Қарашы үйден ұзауын.
«Ойна, – дей ме, – берiрек»,
Енесi тұр мөңiреп.

Толық оқу

Аққала

Ескен Елубаев

Бойыма шақ қана,
Қаладым аққала.
Қуансын қосыла,
Жүгiрдiм досыма.

Толық оқу

Өзі

Ескен Елубаев

Ертең ерте өзi тұрып,
Асығады ойынға.
Бəтеңкесiн өзi киiп,
Байлайды өзi бауын да.

Толық оқу

Не?

Ескен Елубаев

Қанатбек қутыңдап,
Ауызы бұлтыңдап,
Қаужаңдап шайнайды,
Не жұтып қоймайды,

Толық оқу

Көкпар

Ескен Елубаев

Көк дөнендi ерттедi,
Жарап тұрған елеңдеп.
Менi өзiмен ертпедi:
«Көкпар тартып келем», – деп.

Толық оқу

Мен бақташы

Ескен Елубаев

Əкеме ерiп, жиналып,
Қолға қамшы аламын.
Табынды өзiм суарып,
Шалғынға айдап барамын.

Толық оқу