Өлеңдер жинағы - 565 бет

Суретші-дәрігер

Абдрахман Асылбек

Бір суретші ауысты дәрігер боп,
Сұрады сонда досы әбігер боп:
– Суретті не себептен тастадың? – деп,
Дәрігер жауап берді:

Толық оқу

Табиғат пен көз

Абдрахман Асылбек

Табиғат бір тұрған еді құлпырып:
Көкті тіреп таулары,
Жайқатылып баулары,
Бел-белесте гүл тұнып.

Толық оқу

Қос көгершін

Абдрахман Асылбек

Көңілдері қуанышқа тола тым,
Жарасымды қос Көгершін болатын.
Жалғызілік кәрі кемпір үйінің
Терезесі алдына кеп қонатын.

Толық оқу

Телефонның монологы

Абдрахман Асылбек

Телефонмын тілім жоқ,
Бірақ, маған тыным жоқ:
Сағынысқан жүректерді жалғаймын,
Алып ұшқан тілектер боп самғаймын.

Толық оқу

Ер пен арақ

Абдрахман Асылбек

Бір күні Ет мақтанды,
Барлық сырын ақтарды:
– Буым бұрқырып,
Суым сырқырап,

Толық оқу

Күшік пен мойнақ

Абдрахман Асылбек

Қорада Мойнақ жақсы өмір сүрді,
Жан көрсе бөтен, арсылдап үрді.
Ісіне берік, кісіге сақ деп,
Басқа иттер оны мақтасып жүрді.

Толық оқу

Лекцияда

Абдрахман Асылбек

Дәрістен соң лектор жұрттан сұрады:
– Кәне, кімнің қоятын бар сұрағы?
– Әрине, бар, жағың ғана қарысқыр! –
Деді сонда ашумен бір шал ұшқыр.

Толық оқу

Толық тәртіп

Абдрахман Асылбек

Көрші үш совхоз маманы
Кеңес құрып мал жайлы,
Өздерінше бағалы
Ақтарды бар мән-жайды.

Толық оқу

Зауал

Абдрахман Асылбек

Әлдеқандай сұмпайы
Бір жігітке жүрді сырттай өшігіп,
Көзін құртпақ, атын мүлде өшіріп,
Келе қалса ыңғайы.

Толық оқу

Саяжай

Абдрахман Асылбек

Бір күні иесіне
Саяжай былай деді:
«Жаратқан Құдай мені
Кім үшін, білесің бе?

Толық оқу

Қарлығаш пен құзғын

Абдрахман Асылбек

Жанып жатты көлдің беті лапылдап,
Құзғын оған келді де ұшып жақындап,
Тез өртеніп кетсін деп,
Орны құрғап кепсін деп,

Толық оқу

Қоқи Қораз

Абдрахман Асылбек

Қоқи Қораз кафедра меңгерді,
Жас Мекиен иіскеуді жөн көрді.
Билік тиіп отырған соң марқайып,
Өз жұбайы қалғандай еді қартайып;

Толық оқу

Қызығу

Абдрахман Асылбек

Бір мүгедек бара жатты көлікпен:
Мүгедектерге арналған
Машинаға таңданған
Кейіппен

Толық оқу

Өрт

Абдрахман Асылбек

Мекемеде шағын бір
Бастық еді Балпаңбай.
Көп қинамай жанын құр,
Жүріп жаты талтаңдай.

Толық оқу

Тарақандар

Абдрахман Асылбек

Түн ішінде қараңғы
Тарақандар жосылып,
Бастары бір қосылып,
Жамандады адамды:

Толық оқу

Бас пен қол

Абдрахман Асылбек

Бұрын істің бәрін Бас атқаратын,
Ақыл-ой сол арқылы жасақталатын.
Кейін ол міндет қолға көшті,
Қол емес – сорға көшті.

Толық оқу

Арақ пен кендір

Абдрахман Асылбек

Кендірге Арақ тіл қатты:
– Мекендейсің құмдақты.
Сені іздеп ел өліп-тіріледі,
Сонда, қай жерің қымбатты?

Толық оқу

Шеге

Абдрахман Асылбек

Жол үстінде Шеге жатты,
Шаңды қауып, шөге жатты.
Жүк тиеген бір машина
Баса-көктеп келе жатты.

Толық оқу

Қаншық

Абдрахман Асылбек

Қой жоқ болса, итке сірә кім таңсық?
Итаяғы көптен беі тұр қаңсып.
Қожайыны қуды-дағы жіберді,
Содан бері қаңғыбас боп жүр қаншық.

Толық оқу