Пушкиннен қиялымда ұялғаным
Шалқалап төсегімде жаттым үйде,
Түк ойсыз айқайменен құр елере.
Мен үшін — ойын-сауық ете қымбат,
Алтын том, ғылым сыры құнсыз мүлде,
Шалқалап төсегімде жаттым үйде,
Түк ойсыз айқайменен құр елере.
Мен үшін — ойын-сауық ете қымбат,
Алтын том, ғылым сыры құнсыз мүлде,
Қайран анам, қадірлі,
Қайғылы балаң басында.
Тұрмын жылап егіліп,
Жас қабірдің қасында.
Домалақ жер шарымен
Шыркөбелек айналып,
Келе жатты қарт адам
Қолында айна толғанып.
Суы бал, түрі көркем алтын бұлақ,
Көгі күн, негізі өмір жанған шырақ.
Кіршіксіз кристалдай сыры терең,
Өмірдің кілтін соққан астам шындап.
Мұзбалақ, алтын топшы қос қыраным,
Айрылып қапылыста қайғыландым.
Булығып, жас жүрегім қапаланып,
Қазасы қажытады бауырлардың.
Үлкендігі тайыншадай,
Бір аң тұр үлкен көрмеде
Сирағы бейне бағанадай
Неткен үлкен зор - дене.
Сабағымды бітірдім.
Лагерьге енді барайын.
Оқып көркем кітаптың
Тәтті дәмін алайын.
Шұғыла шашқан Мәскеуді
Ана етуге өмірге,
Жер жүзінің жастары
Арман еткен беріле.
Ер жеткенде есейіп,
Ер болмасқа немене!
Ерке өсіп, білімді
Кен болмасқа немене!
Мектеп, сені сүйем мен,
Аялаған анамсың.
Ақ сүтің — маған оқуың,
Деп берген көңілің
Арыстандай айбатты,
жас пионер!
Ұмтыл алға, қарышта,
жайнап жігер.
Жан тапсырды ол көз алдымда
Қанды қызу майданда.
Жараланып жүрегінен
Жастай кетті арманда.
Қайран, шіркін, жиырма бес
Жасқа толар болсайшы.
Қайран жанды қолменен
Жасап алар болсайшы.
Қарап тұрсам бір қызық
Өтіп жатқан дүние,
Шыр көбелек айналып
Кетіп жатқан дүние,
Құлағыма үн келеді,
Ыңырсып, сыңсып Берлиннен.
Халыққа қара ту ілген,
Фашизмнің елінен.
Өмірдің ұлы жолымен
Тоқтамай жүріп келемін.
Алдымда көп тамаша,
Келешекке сенемін.
Үн келеді
Барлық жақтан:
Үн тарайды
Барлық жаққа:
Бақшада, көктемгі ескен самал желде
Отырып, қара шыбын бір көдеде,
Масайрап жайғасты да кезін салды,
Жабысқан бір араға қызыл гүлде.
Аспан алыс, бет-ажары жабық күн,
Аяз гулеп, елшісіндей тамұқтың.
Соңғы кезде сезім түгіл, мен тіпті,
Өмірімнің өзінен де жалықтым.
Енді маған бәрібір сүйгенің де,
Сүймегенің, келгенің, келмегенің.
Сағыныштың отына күйгенімде
Оралмадың, жаныма келме менің.
Табиғаттың көрінбей тамашасы,
Қоңыр күнді кетірер сыр бүгіп пе?
Қала күлді, көбейіп жаңашасы,
Бір бойжеткен тығылып бір жігітке.
Асқан жүйрік жылдарыңа не істерсің?
Аянышты әлсіреген үнменен:
«Жастығымды, мастығымды кеш» дерсің.
Мен ақын боп, сөйлеп тұрсам мінбеден.
Бірде мені дос етіп сайлап қалап,
Бірде аруға қол жетпес теңедіңіз.
Маңдайымнан иіскеп жайлап қана
«Кіп-кішкентай ақыным» деп едіңіз.
Шырынына шабыттың жұбанғаным,
Дүниенің сиқырын ұға алмадым,
Бәрі сенің қолыңда білесің бе
Өлеңім де, күлгенім, қуанғаным.
Шағынатын шық таппай жүремін мен
Арманым мен үмітім бір күнде өлген.
О, тәңірім, періште жүрегіммен
Сенгім келген, сонан соң сүйгім келген.
Ұясынан шығып Күн,
Жерге қарап жымиып.
Бүршік жарар шыбықтың
Бұтақтары тұр иіп.
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі