Өлеңдер жинағы - 591 бет

Қартаймас көңіл

Абдрахман Асылбек

Екеуміздің арамызда асу бар,
Сен – қызыл гүл,
Менің аздап шашым – қар.
Көрсетпеші маған жиі, қарағым,

Толық оқу

Ақын қасіреті

Абдрахман Асылбек

Қырандарда қыран бар самғайтұғын,
Самғайтұғын биікке, талмайтұғын.
Оларда да бар шығар әлжуаздар
Тышқан аулап, өзегін жалғайтұғын.

Толық оқу

Менің музам

Абдрахман Асылбек

Қанағат қып өзімде барға деген,
Жазбадым жалтақ өлең, заржақ өлең.
Оған менің жыртық жең жырым куә,
Бір жолыңды саудаға салған емен.

Толық оқу

Шөпшекті өлең

Абдрахман Асылбек

Аяп та сені аурумын қоса көптен мен,
Амалым қайсы азап та бірге шеккенмен.
Жазар ем сені, дәрі қайнатуға болмайды-ау,
Өлеңдерімнің ішіндегі ғажап шептерден.

Толық оқу

Ақыл айту

Абдрахман Асылбек

Сараң сөйле,
Сағыздай созба, жаным,
Опа бермес –
Іздеме сөз базарын.

Толық оқу

Сен болмасаң

Абдрахман Асылбек

...Мүмкін еді
Менің жанар, жанбасым да.
Бақытқа душар болар, болмасым да.
Ақын боп туғаныммен,

Толық оқу

Таңдау

Абдрахман Асылбек

Таңдаймыз, жар таңдаймыз.
Таңдайға бал таңдаймыз,
Соғымға мал таңдаймыз.
Кемпірге шал таңдаймыз.

Толық оқу

Бәрін білем

Абдрахман Асылбек

Жиырмасыншы ғасыр мені кешірер,
Бәрін білдім,
Биін бірақ білмедім.
Есесіне,

Толық оқу

Өң мен түс

Абдрахман Асылбек

Түсімде Бауыржандай батыр-ақпын,
Жауларды топырлатып түйдек қырған.
Өңімде нәп-нәзік бір жапырақпын,
Самалмен есі қалмай билеп тұрған.

Толық оқу

Шешілмеген жұмбақ

Абдрахман Асылбек

Өлең жазу қиындап бара жатыр,
Дала жатыр, жырла деп қала жатыр.
Сезімімнің ішегі шертілмеген,
Сезінгенім түкке аспай қалады ақыр!

Толық оқу

Демалыс

Абдрахман Асылбек

Малынып нөсеріне қызыл нұрдың,
Қанымды қызу күнмен қызындырдым.
Теңіздің жағасында қалғып кеттім,
Әуені тербеп мылжың ұзын жырдың...

Толық оқу

Үлкен алма

Абдрахман Асылбек

Үлкендігі жүректей,
Сыйладың сен ақ алма.
Қалай бұны жыр етпей –
Тұрса ұсынып аға алда.

Толық оқу

Ойлы теректер

Абдрахман Асылбек

Қызылорда келешегін ойлаған:
Теректерің көшені өрлей бойлаған
Биік үйдің өркешіне жармасып,
Жапырақтар жас баладай ойнаған.

Толық оқу

Су мен қу

Абдрахман Асылбек

Су бірде лепірді,
Көпірді:
– Бар ма екен шын мықты
Мына мен секілді?

Толық оқу

Құлқын

Абдрахман Асылбек

Құлқын қоймашы болды,
Алпыс екі айласы болды.
Соның арқасында
Көл-көсір пайдасы болды.

Толық оқу

Тәкаппар терек

Абдрахман Асылбек

Тоғайда бір Терек тұрды,
Өзге ағаштан ерек тұрды.
Өйткені, ол биік тұрды,
Көкте бұлтқа тиіп тұрды.

Толық оқу

Есектің есебі

Абдрахман Асылбек

Кейбіреу Есекті Есек дейді,
Есеп білмейді деп есептейді.
Өйткені, дипломы жоқ оқып шыққың,
Бірақ та бар қулықты тоқып шыққан.

Толық оқу

Қоян мен қарсақ

Абдрахман Асылбек

Қоян қырда жүріп жатты,
Тыныш өмір сүріп жатты.
Бір күндері Қарсақ келді,
Бар дауыспен жар сан келді:

Толық оқу

Екі иттің ермегі

Абдрахман Асылбек

Оңаша үйде ерігіп отырып,
Орындықта керіліп отырып,
Кәнден ит пен Қасқыр ит
(Еркетай мен «тақсыр» ит)

Толық оқу

Қонақ қоян

Абдрахман Асылбек

Қоян тым шаршап кірді,
Жатуды аңсап кірді.
Қонақүй әкімшісі
Қасарып Қарсақ тұрды:

Толық оқу

Шыбын мен тығын

Абдрахман Асылбек

Шыны аузында Тығын тұрды,
Өзінше ол мығым тұрды.
Енді бірде карағанда,
Шыны ішінде Шыбын тұрды.

Толық оқу

Еріккен ешкі

Абдрахман Асылбек

Ешкі бикеш шырайлы
Текесіне мұңайды:
– Соңғы кезде, сүйгенім,
Бүлкілдеп жүр бүйрегім.

Толық оқу