Түлкібұлаң
Сатушы Түлкі болды,
Алушы жұрты болды.
Жасырған сөре астында
Көл-көсір мүлкі болды.
Сатушы Түлкі болды,
Алушы жұрты болды.
Жасырған сөре астында
Көл-көсір мүлкі болды.
Көзін ашып алды да,
Қарады Алдан алдына.
Бір шалшыққа құлапты,
Ұзынынан сұлапты.
Кесіртке мен Жемқор ісі барабар,
Екеуі де құрбандыққа бара алар:
Қолға түссе,
Бірі тастап құйрығын,
Айналып зәулім қақпаны,
Қаужайтын бір зат тапқалы,
Табандарынан сыз өтіп,
Жүр еді екі ит күзетіп.
Аюлар бірде кеңесті,
Кеңескенде не десті?
Тексере келіп тектерін,
Бірімен-бірі егесті.
Жапанда Қасқыр жорытты,
Түлкіге барып жолықты.
Ақтарып сырын алдында,
Азулы арлан торықты:
Таныстардың сыйлығымен,
Арыстанның бұйрығымен
Қоянға бақ қона қалды,
Меңгеруші бола қалды.
Асыра орындап жоспарын,
Сыйлығын жуды Қошқарың.
Сіміріп қызыл, ағыңды,
Алдымен өзі қағынды:
Жайқалып күріш тұрды,
Береке, ырыс тұрды.
Қасында Күрмек тұрды,
Күрішті күндеп тұрды:
Тырбанып күн, түн қазып,
Бітті Борсық ін қазып.
Қыстығына жететін
Үңгірінде тұрды азық
Көріп қалып Ісмерді,
Домкрат шын тістенді: –
Шар болаттан істелдім,
Бойыма зор күш бердің.
Маймыл мен Марал дос болды,
Достардың көңлі қош болды.
Мақтауға келген кезінде
Маралың ептеп бос болды.
Талай жерді тауысқан,
Талай жерге ауысқан
Ала қанат Сауысқан
Хат жолдады алыстан:
Қымызым бар дәмі бал,
Кел, ішіп көр, дәмін ал.
Қуат қосқан қуатқа
Дәріге тән мәні бар.
– Жаңа міндет ұнай ма?
– Шүкіршілік Құдайға.
Бастығымның қолында
Домаланған добымын.
Бірде ауырып тісімнің,
Бұзылғаны түсімнің.
Ондай дерттің не екенін
Сонда ғана түсіндім:
Оң ба, әлде теріс пе,
«Тақиялы періште»
Деген фильм кергенбіз,
Күлкіден бір өлгенбіз.
Сәндемек боп сырт бойды,
Мәкең бірде мұрт қонды.
Күрт жымия қарасып,
Түкпірдегі түртті ойды.
Кештете қонақ келді,
Топырлап мол-ақ келді.
Үй іші сасып қалды,
Бар-жоғын ашып салды.
Данай шикізат дайындайтын,
Еш нәрседен де тайынбайтын.
Түйені түгімен,
Биені бүгімен
Ағамыз бен жеңгеміз бар тамаша,
Көз тоймайды келбетіне қараса.
Жыл он екі ай жолаушылап кетеді,
Төлеген мен Қыз Жібектей жараса.
Айналайын басқарма,
Сенің көңлің аспанда.
Шақырып ап көмекке,
Жекіресің жастарға.
Артық екен айласы –
Айран сатты қаймақ деп.
Одан түскен пайдасы
Шыға келді тайлақ боп.
Екі өлең жазған жас ақын,
Болды деп газет басатын,
Ақшасын жұмсап ақырғы,
Достарын барға шақырды.
Шаялап қалған борсықтай болып,
Домалап қалған торсықтай болып,
Тарақандары безіп жүреді,
Үйінің ішін кезіп жүреді.
Кейбір жеңгей желігіп,
Елден ерек ерігіп,
Жайға карап жатпайды,
Күйеулерін даттайды:
Қияметпен барабар ішкен күнім,
Ішкен күнім – ит тірлік,
Түскен құным.
Отырамын мең-зең боп,
Салып жатыр үйлерді,
Салып жатыр,
Ебі барлар пәтерді алып жатыр.
Амалым жоқ, айлам жоқ,
– Ало! Ало!
– Скорыйды қосыңыз!
– Біразырақ тосыңыз...
Осылай бір үн шықты,
Есек құс па, біл аңдай,
Ұшуға епсіз пақырың,
Бірақ та, ол мақтанады шытылып;
Ақырып,
Ұйқасшылдың үйіне
Барған едік үйіле.
Бірақ та, оның ойлары
Прозамен, өлеңмен араласып қайдағы,
- Конфуций
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Азамат Төре
- Азамат Төре
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі