Өлеңдер жинағы - 647 бет

Алматы таңы

Ғафу Қайырбеков

Таң азанда таласып арай-күнмен,
Алматының үстінен қараймын мен.
Бауыры шаң-шаң бұлттар тауға көшіп,
Көрінеді көшелер талай жүрген.

Толық оқу

Көктем сазы

Ғафу Қайырбеков

Алатау, тағы саған қарап қалдым,
Бармысың барқыт мінез, қарақтарым.
Көктемнің періштесі, көк еркесі
Аққудың сағындым ғой қанаттарын.

Толық оқу

Сарыарқа

Ғафу Қайырбеков

Сарыарқа жерге қойған елдің аты,
Бір сөзде ата қазақ махаббаты,
Болжаған болашағын сан ғасырға
Даланың данышпаны — дана қарты.

Толық оқу

Көкше таңы

Ғафу Қайырбеков

Таң ата көрдің бе сен Көкшетауды,
Дейтіндей бұлтсыз аспан жұпар жауды,
Хош иіс жан-жағыңды қоршап алып,
Секілді ақ шымылдық қыздың аулы.

Толық оқу

Бір уыс дән

Ғафу Қайырбеков

Тұра қап егін шетінде
Қолыма алдым бір сабақ,
Ып-ыстық сәуле бетінде
Толысқан екен күн санап.

Толық оқу

Қостанайға сәлем

Ғафу Қайырбеков

Қостанай, айналайын ауаңнан мен,
Жаныма әсер етпес баламнан кем.
Сол үшін сонша жерден ұшып келіп,
Татамын дос ұсынған тағам-дәмнен.

Толық оқу

Соқты боран

Ғафу Қайырбеков

Соқты боран,
«Соқты» деген жай сөз ол.
Көз алдында көрінбейді созған қол.
Аппақ болып шыға келер әп-сәтте

Толық оқу

Болат дастан

Ғафу Қайырбеков

Айлар мен апталарды, күн мен түнді
Теміртау тер моншақтап білмей тұрды,
Поездар доңғалағы тозып талай
Бұл жерге ғаламатты мың келтірді.

Толық оқу

Дилижан

Ғафу Қайырбеков

Есімде Дили, сүйкімді сәби
Биледің биді, көзінде ұшқын.
Ауада жүзген саусағың бір күй,
Алдымда бала құстай боп ұштың.

Толық оқу

Өзбек досыма

Ғафу Қайырбеков

Өзіңмен тел еміп өстім Сырды мен,
Бірге бастым Мырза шөлдей қырды мен,
Мәңгі-бақи құшақтасып жатсын деп,
Жайған өзі табиғаттың бір кілем.

Толық оқу

Ташкент құшағында

Ғафу Қайырбеков

Шаһар Ташкент төбесінен үңілсең,
Зор биіктен көре алмайсың үйін сен.
Ақ жазықтың ортасында керіліп
Секілді бір жатқан адам киімшең.

Толық оқу

Арыс-Бөген

Ғафу Қайырбеков

Арыс-Бөген - екі өзен
Бірін-бірі күндеген.
Бір шапанда екі жең
Болатынын білмеген.

Толық оқу

Совхоз «Темір»

Ғафу Қайырбеков

Хан Темірдің орнында совхоз «Темір»,
Бұл кездейсоқ нәрсе емес - бұл екі өмір.
Қан төгілген алапта мақта өсірген
Заманыңның сырына үңіле біл!

Толық оқу

Көңіл күйі

Ғафу Қайырбеков

Түркістанның көшелері ылғи бақ,
Кеудесінен бұлақ аққан құлдилап.
Жүре берсем, жүре берсем, дариға,
Қыз құшақтап, гүл иіскеп, сыр жинап.

Толық оқу

Түркістан — Гүлстан

Ғафу Қайырбеков

Бір гүл келіп көкірегіме орнаса,
Бір гүл келіп галстугін байласа,
Бір гүл келіп мойыныма асылып,
Самал болып, шашым сипап ойнаса,

Толық оқу

Мұнара туралы ой

Ғафу Қайырбеков

Түркістанның аспанында тұңғиық
Жерге балқып түсетіндей күн күйіп.
Сардалада ыстық сағым көтерген
Хожа Ахмет мұнарасы тым биік.

Толық оқу

Қаратау құшағында

Ғафу Қайырбеков

Қақ жарып ен даланы, жолмен аңқып,
Ондаған машинаға өлең артып,
Қаратау, ққшағыңа кірдік сенің
Құйқылжып жыр боп тасып, ән боп шалқып.

Толық оқу

Ботақан

Ғафу Қайырбеков

Өркеш құмдар... аралды
Айнала шөккен түйедей.
Қашан, қалай жаралды? –
Жатыр айтпай, үндемей.

Толық оқу

Тау толқындар

Ғафу Қайырбеков

«Тау толқындар, тау толқындар,
Ту ар теңіз сілкінсе!
Қал қасымда, қалсаңшы, жар,
Ауға бармай бір күнше!

Толық оқу

Бөген қыздары

Ғафу Қайырбеков

Мынау қара тереңнен
Алды ма екен әз көрік,
Қыздар туған Бөгеннен
Ылғи қара көз болып.

Толық оқу

Аралға қарап

Ғафу Қайырбеков

Арал шеті айнала құм,
Арал суын сол ішкен.
Қайран теңіз, қайран ағын
Тұз бен нәрін бөліскен!

Толық оқу

Теңізге

Ғафу Қайырбеков

Дария қашып, біз қуып поезбенен
Талай-талай бел асып, сол ізбенен
Жетіп келсек, алдымыз аппақ жазық
Осы екен ғой керемет - теңіз деген!

Толық оқу

Дария суреті

Ғафу Қайырбеков

Жаяу жүріп кең көше Бегілікпен,
Жерге жетсең қаланың шегі біткен.
Ақ теректер судырлап қарсы алады
Арулардай алдыңнан сені күткен.

Толық оқу

Сәлем саған, Сырдың елі

Ғафу Қайырбеков

Аяулым, амансың ба, Сырдың елі!
Ақжамбы, асыл маржан жырдың елі!
Сен шықтың қарсы алдымнан таң боп атып,
Көңілім де саған құмар бұлбұл еді!

Толық оқу

Эпилог (Далаға сапар)

Ғафу Қайырбеков

Тұйықтап Торғай қала төрт көшесін,
Көтеріп биік тұлға көкке еңсесін,
Мектеп тұр жоғарыда, күнге қарап,
Жазулы маңдайында қадірлі есім.

Толық оқу

Ел алғысы

Ғафу Қайырбеков

Яковлев оңаша отыр Ыбыраймен,
Үнемі ұшырасса бір ыңғаймен,
Еш сырын алдырмаған адуын қарт,
Қарауы тым өзгеше бүгін оймен?

Толық оқу

Кел, балалар, оқылық!

Ғафу Қайырбеков

Өтті айлар арқалаған ауыр қысты...
Сарыққан кеудедегі сабыр, күшті.
Еркіндік еркесіндей жыл құстары
Туған жер аспанында тағы да ұшты.

Толық оқу

От ішінде

Ғафу Қайырбеков

Күн жақта терезесі шағын үйдің
Қос бөлме, ішінде аз жиған бұйым.
Төргі үйде бір керуерт, кішкене стол,
Ілулі бұрыш жақта тұрған киім.

Толық оқу

Бұлыңғыр күндер

Ғафу Қайырбеков

Қыс еді. Ноябрьдің аяғы кеп,
Арқаның сала берді бораны үдеп.
Жазудай сумен жуған кетті өшіп,
Жаздағы қырдың жолы сорабы көп.

Толық оқу

Тартыста

Ғафу Қайырбеков

Бұлттардың шашағына қызыл тағып,
Жердегі нұр сәулесін жиып алып,
Жаз күні жалын шоқ боп жанған күйі
Қойнына көкжиектің кірді барып.

Толық оқу

Ел құшағында

Ғафу Қайырбеков

Уақыттың озды күні сонан бері,
Туған ел құшағына ол кіргелі.
Ақ қардың омырауынан көз шығарып,
Көктемнің есті рақат қоңыр желі.

Толық оқу

Көпшілік көңілі

Ғафу Қайырбеков

Сонау үй жай күнде де саңғырлаған,
Ал қазір үнге толы дабырлаған.
Қалтасы мыңды жұтқан саудагердің
Қонағы - көбі жақсы, қадірлі адам.

Толық оқу

Алғашқы таныстар

Ғафу Қайырбеков

Бүгін таң ең бірінші күнді көрген
Ноғай шал мұз тиеген көк өзеннен.
Қызыл нар, жалпақ табан ауыр шана,
Асықпай ыңырана жылжиды ермен...

Толық оқу

Далаға сапар

Ғафу Қайырбеков

Қысқы таң арайында ағараңдап,
Даланың адырлары келеді андап.
Әр жерден көлеңкелер тұра қашты,
Бұлттардай тауға қонып, ұшқан самғап.

Толық оқу