Өлсе өлер табиғат, адам өлмес
Өлсе өлер табиғат, адам өлмес,
Ол бірақ қайтып келіп, ойнап-күлмес.
„Мені" мен „менікінің" айрылғанын
„Өлді" деп ат қойыпты өңкей білмес.
Өлеңдер жинағы - 663 бет
Лай суға май бітпес қой өткенге
Лай суға май бітпес қой өткенге,
Күлеміз қасқыр жалап, дәметкенге.
Сол қасқырша алақтап түк таппадым,
Көңілдің жайлауынан ел кеткен бе?
Талай сөз бұдан бұрын көп айтқанмын
Талай сөз бұдан бұрын көп айтқанмын,
Түбін ойлап, уайым жеп айтқанмын.
Ақылдылар арланып ұялған соң,
Ойланып түзеле ме деп айтқанмын.
Тұтқындағы батыр
Қараңғы үй терезесі — тұтқын орны,
Көгерген көктің жүзі ескі формы.
Азат құстар аспанда ойнап ұшса,
Ұялып қарай алмас мендей сорлы.
Қайтсе жеңіл болады жұрт билемек?
Қайтсе жеңіл болады жұрт билемек?
Жұрты сүйген нәрсені ол да сүймек.
Ішің берік боп, нәпсіге тыюлысып,
Паңсымай, жайдақсымай, ірі жүрмек.
Әбдірахманға Кәкітай атынан хат
Көзімнің нұрысыз,
Сізсіз жоқ қуаныш.
Өмірдің гүлісіз,
Көңіліме жұбаныш.
Әбдірахманға Кәкітай атынан хат
Тілім, саған айтайын,
Осы сөздің келісін тап.
Қолым, сені қайтейін,
Қаламды тұрдың қатты ұстап.
Әбдірахман науқастанып жатқанда
Я, Құдай, бере көр,
Тілеген тілекті.
Қорқытпай орнықтыр
Шошыған жүректі.
Ескілік киімі
Ойланып, ойға кеттім жүз жылғы өткен,
Тон қабаттап кигенім — шидем шекпен.
Жейде-дамбал ақ саңнан, жарғақ шалбар,
Жырым балақ матамен әдіптеткен.
Жас өспірім замандас қапа қылды
Жас өспірім замандас қапа қылды,
Сабыр, ар жоқ, аял жоқ, ілді-жұлды,
Тұрлау қылып еш нәрсе басқара алмай,
Сенімі жоқ серменде өңкей жынды.
Қарашада өмір тұр
Қарашада өмір тұр,
Тоқтатсаң, тоқсан көнер ме?
Арттағы майда көңіл жүр,
Жалынсаң, қайтып келер ме?
Қорқытпа мені дауылдан
Қорқытпа мені дауылдан,
Дүрілдеп тұрса тау мен сай.
Шатырлап тұрған жауыннан
Жарқылдап тұрса түскен жай.
Өзіңе сенбе, жас ойшыл
Өзіңе сенбе, жас ойшыл,
Тіл өнері дертпен тең.
Көңілдің жүгін қиял қыл,
Ызаға тұтқын бой мең-зең.
Қараңғы түнде тау қалғып
Қараңғы түнде тау қалғып,
Ұйқыға кетер балбырап.
Даланы жым-жырт, дел-сал қып,
Түн басады салбырап.
Көңілім менің қараңғы. Бол, бол, ақын!
Көңілім менің қараңғы. Бол, бол, ақын!
Алтынды домбыраңмен келші жақын.
Ішек бойлап он саусақ жорғаласа,
Бейіштің үні шығар қоңыр салқын.
Ал сенейін, сенейін
Ал сенейін, сенейін,
Айтқаныңа көнейін.
Шалма ораған сопының
Ішін арам демейін.
Жақсылық ұзақ тұрмайды
Жақсылық ұзақ тұрмайды,
Жамандық әр кез тозбайды.
Үміттің аты елеріп,
Қос тізгінді созбайды.
Сөз - қару
Бар шаруаңды шешіп берер сөз - қару,
Өлеңменен жауап берер бұл ару.
Ата - бабам сөзге тоқтап, қадірлеген,
Ұрысты да сөзбенен жеңіп жүрген.
Біздің сынып
Шулап-улап жүретін ,
Дұрыс десе ,бұрыс деп ,
Себебін айтпай күлетін.
Күліп өмір сүретін
Өмір деген
Бұл өмір киноның сериялы секілді
Жалғасқан, бітері қай жерден белгісіз
Төрінде актерлар қияли өкілді
Көшіріп сомдайтын өмірден негізсіз
Сағындым әке өзіңді
Сағындым әке өзіңді ,
даналы ақыл сөзіңді,
Сағындым әке өзіңді
Мөлдір тұнық көзіңді.
Өлеңім менің серігім
Аллаға шүкір, тəубе деп,
Сүйіп сені келемін.
Тастамай ерттеп тұлпарым,
Өзіңмен біргемін өлеңім.
Іздедім мен
Жоғалтып алып іздедім,
Арасынан мың көптің.
Дүние-ай, жалған екенсің,
Шындық іздеп терлеттің.
Махамбетке арнау
Мың сегіз жүз қырық алтыншы жыл еді
Сары ала күз.Жер жабырқап жүдеді.
Қараой деген жайлауға кеп Махамбет
Кең Алланың кеңшілігін тіледі.
Ғасыр ақын! (Мұқағалиға арнау)
Ғасыр ақын!
Толқындай тасып ақын
Кей сәтте қиналса да жасып ақын
Өмірге бар жанымен ғашық ақын
Ғасыр ақын!
Ғасыр ақын!
Толқындай тасып ақын
Кей сәтте қиналса да жасып ақын
Өмірге бар жанымен ғашық ақын
Құдықтың бетін жабыңдар!
Аянышты қайғы неткен,
Тағы жұлып жас жанды.
Бақдаулетте құдыққа құлап,
Қазағымды қайғы міне, басқаны.
Балалар-ау, не істер ең?
Ұядан құлап бір балапан,
Жерге түсті оңбастан.
Қанатын сермеп, талпынған боп,
Көрінгендей о, бастан.
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі