Өлең, жыр, ақындар

Жайма қоңыр

  • 09.05.2019
  • 0
  • 0
  • 3095
Тәкаппар неге керек пасық кісі,
Ойнайды көзін қысып ғашық кісі.
Білдірген көңіл сырын ишаралап,
О дағы ғашықтықтың басыртқысы.

Тәкаппар неге керек менмен кісі,
Өлеңді неге айтпайды білген кісі.
Алыстан сұлу көркің көз тартқандай,
Қасыңнан неге кетсін келген кісі.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Зәуреш

  • 0
  • 0

Уа, Зәуреш, сенің үшін елден келдім,
Баяғы өзің көрген жерден келдім.
Сен неге мен келгенде тебіренбейсің,
Иіскеп, бір сүйейін деген едім.

Толық

Паңкөйлек

  • 0
  • 0

Паңкөйлек маң-маң басқан аяқ басатұғын,
Жар қайда ондай көңіл ашатұғын.
Кешегі жиырма бестің желігінде,
Көңілім тау суындай тасатұғын.

Толық

Дүние

  • 0
  • 0

Ат басқа, доға басқа, шылия басқа,
Кез келсе қарамайсың, дүние-ау, кәрі-жасқа.
Көзіңе көрінгенді иттей қауып,
Көрсеттің жек көрініш, дүние-ау, қарындасқа.

Толық