Рақмет, көлеңкем

— Мен келгелі пунктке
Үш сауымы биенің.
Қайда жүрдің күндікке,
Бар ма істер бір емің?? —
Деп Әбдікен ақсақал,
Жетектеді құлынды.
Жымиды да жас Сапар,
Екі жеңін түрінді.
— Кеше әлгі Жұманның
Тебеген көк қасқа аты.
Мүлде мұның тұяғын
Екі бөліп тастапты.
Сайлап құрал-жабдығын
Кірісті ол қол сыбап.
Арасында әлгінің
Дайын болды сом тұяқ.
— Міне, жігіт өнері,
Рақмет, көлеңкем!
Күттіруің көп еді,
Бітіруің тез екен!
Көпке дейін көзін сап,
Дәрігер арттан қарады.
Шал соңында құлыншақ
Желе шауып барады.

---