Волокалам тас жолы – Ғафу Қайырбеков

28 Панфиловшыларға

Жол іздедім алуан жолдын, ішінен,
Неге іздедім, өзім ғана түсінем.
Аппақ шашын күздің желі желпіген,
Жөн сұрадым жалғыз ғана кісіден.
Жөн сілтеді, аялдамай жөнелдім.
Қасымда тек жан серігім өлеңім.
Бір аяулы, сағынышты жақынға
Бейне ыстық сәлем бере келемін.
Келдім міне... кеттім бойлап, жаяулап.
Бірде жедел, бірде барлап, баяулап.
Көлденеңге, бәлкім, ерсі көріндім
Жүрген жандай сезім қуып, ой аулап.
Жата қалып, жан достарым, бұл шыным,
Қара бұйра топырағын бір сүйдім.
Бауырлардың қаны сіңген, қайран жер,
Түсінбедің, әлде мұны түсіндің?!
Ерлік жолы, даңқ жолы мәңгілік,
Жатты алдымда күнге тесі шағылып,
Қиялымда осы жолдың бойымен
Өтті жылдар, батыр ұлдар ағылып.
Кез еді бұл күн жиекке ұласқан,
Атлас шапан астарындай тұрды аспан.
Батырлардың топырағынан жаралған
Көңілімде әкеттім бір жыр-дастан.