Өлең, жыр, ақындар

Дұға

  • 19.09.2021
  • 0
  • 0
  • 494
Келместің кемесіне мініп барам,
Қарайды дүние бәрін біліп маған.
Бізді жоқтан бар еткен құдіретті,
Алланың Хақ екенін ұмытпағам.
Бардан қайта жоқ қылды әмірімен,
Қош айтыстым жалғанның жарығымен.
Ақыреттің аянын күтіп жатам,
Күллі адамзат тұрғанша қабірінен.
Бүгінгі түн – екен ғой түнім соңғы,
Жүрегіме төгілген күнім сөнді.
Қайыңдардың бұрымы тарқатылмай,
Алтынды жаз бәйшешек гүлім солды.
Таулар шөгіп кеткендей асқаралы,
Қыраттардың қатулы қас-қабағы.
Бұлақ құрғап қалғандай, баулар қаңсып,
Жұлдыздардың көзінен жас тамады.
Уа, Алла, құдіретіңе құлдық ұрдым,
Шегіне де жеттім-ау бұл ғұмырдың.
Өзекке өрт боп түскен өлең бердің,
Енді уақыт қылмасыншы жырды құрдым.
Бұл фәниде тұрмайды ешкім мәңгі,
Кетіп қалған бақиға көштің алды.
Өмір дейтін Ұлы Көш...
Ұлы Көште –
Я Раббым, жасаған кеш күнәмді!..



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жапырақ, қайран жапырақ

  • 0
  • 0

Жапырақ, қайран жапырақ,
Көзіңнен бір мұң оқып ап –
Кеткендей болды әуелі,
Қырық қабырғам қақырап.

Толық

Жарым ырыс

  • 0
  • 0

Мен Ғашықпын. Жырладым ғашықтықтың ғажабын,
Бәлкім содан бақытым. Бәлкім содан азабым.
Жеті түнде көз ілмей ой кешіріп отырдым,
Бәлкім содан адаммын. Бәлкім содан ақынмын.

Толық

Жазықтымын-ау

  • 0
  • 0

Жазықтымын-ау,
Жазығым сол ғой сені ылғи сағынатыным.
Нәзіктігің-ау,
Сағынбашы деп жалынатының.

Толық

Қарап көріңіз