Өлең, жыр, ақындар

Айхай, заман!

  • 26.09.2021
  • 0
  • 0
  • 1438
Сағымдай сан құбылған, айхай, Заман,
Сиқырлы қызығыңа жан тоймаған.
Өзіңе мұң шағамын оңашада,
Абыздай күңіреніп ой толғаған.
Теңіздей арпалысқан, айхай, Заман,
Кеме жоқ толқыныңда шайқалмаған.
Түбіңді тостағандай төңкерсем де,
Сынаптай сырың көп­ау байқалмаған.
Баянсыз көшкен бұлттай, айхай, Заман,
Жетер ме даусым саған айқайлаған?!
Жаңғыртып кең даланы шырқасам да,
Ішімде арман қанша айта алмаған!..



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жылдар өтті

  • 0
  • 0

Жылдар өтті нәзік сәуле іздеумен,
Күле қарап, ызғар шашқан жүздерден.
Мұз таулардың қойнауындай сіресіп,
Қалды менің қырау шалған мұз­кеудем.

Толық

Алаяққа

  • 0
  • 0

Сол шіркін өзін қор деп санамайды,
Дүниеге түзу көзбен қарамайды.
Отырар ала қойды бөле қырқып,
Аядай ауыл-үйді алалайды.

Толық

Қайырылмас өлім кемесі

  • 0
  • 0

Табытта жатыр ақынның абзал денесі,
Табыт па, сірә, өмірдің ақтық елесі?
Кетеді қазір ғайып боп көзден бұлдырап,
Қаралы табыт – қайырылмас өлім кемесі.

Толық

Қарап көріңіз