Көктем шығып келеді жер бетіне талпынып

Көктем шығып келеді жер бетіне талпынып,
Бір сілкініс күткендей мынау дүние сәл тынып.
Сұрағандай сүйінші, бала бұлақ ағады,
Аңғарынан таулардың сайға қарай алқынып.
Әлемнің ақ бесігін тербеткендей жыршы үміт,
Бір жағынан ай туып, бір жағынан күн шығып.
Бүлк-бүлк етіп тепкендей, жер ананың құрсағын,
Қар астында тұншығып, қыстай жатқан тіршілік.
Қосылғандай қысылған көкірекке бір тыныс,
Көктем деген – көктемдей армандарға ұмтылыс.
Бір-біріне аққулар жеттің бе аман дегендей,
Айдынында асыр сап, жасап жатыр сілкініс.
Көктем шығып келеді, балапандап балқұрақ,
Құлақ күйін ақ бұлақ келтіргендей сан бұрап.
Мынау дүние ұқсайды төсі иіген анаға,
Құдіретті күн, нұрымен тұла бойы балбырап...
Таңмен бірге ұялмай ақ жүзіңді аш, гүлім,
(Қалтырама, естісең нажағайдың ащы үнін.)
Көз алдыма келеді, сілкіп жеңіл қанатын,
Көкжиекке сіңген бір үмітімдей жастығым.
Боялғандай көз алдым көгілдір бір түспенен,
Көгілдір бір ырғаққа қосылғандай ішкі өлең.
Көктем шығап келеді туған жерге гүл болып,
Көктем ұшып келеді туған жерге құспенен.

---