Болар іс

Қыз бөлмеден шығарып,
жапты есікті жай ғана.
Түк үқпады бұл анық,
жайлы, тыныш айнала.
Қар есіңнен тандырып,
қақпаны да жабады.
Қыз жігітке сәл күліп
жылы жүзбен қарады.
Жел үйірген шұнақ қар
жұлдыздарды жүрді айдап.
Шауып өтті құр аттар –
дүбірледі түнгі аймақ.
Жалғыз жайлап сананы
перделі ару тұр әлі,
Сонда жігіт жанары
көзіне оның құлады.

АЛЕКСАНДР БЛОК

---