Сағыныш сазы

Бұл бетте «Сағыныш сазы» атты Гүлайым Дәуітбаева жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.

Жаз көңіл қайда құлпырған жасыл шалғынды,
Адасып қалдым, арқалап қалдым бар мұңды.
Сұп-сұр қаланың сұқтана қарап сұрқына
Егіліп тұрып еске алдым туған аулымды.
Бұтасы қорыр қамалын сары шағылдың,
Құм басқан дала - өзіңе ғана табындым.
Ата-ана, бауыр – аңсадым, бәрін аңсадым,
Қыр перзентімін, қырдағы тірлік...сағындым.
Шыжыған жазың қуырып жерді құрғатсын,
Ұйтқыған желің құшақтай қысып тіл қатсын.
Қысыңда тоңып, солуға күзде мен дайын
Көктемде қайта түлетер құтты құндақсың!

1996 жыл.


Пікір қалдырыңыз

Пікірлер (0)

Осы автордың басқа өлеңдері