Мұқағали Мақатааевтың өмірінен соңғы хат
Ақын жүрек, қарт сезімді күрсінтіп,
Тас жүректі езгілеген жүрісі.
Бір сұлуды ұнатып қап бір күні,
Ашуланып тұр, қайғы шегіп жұлынды.
Ақын жүрек, қарт сезімді күрсінтіп,
Тас жүректі езгілеген жүрісі.
Бір сұлуды ұнатып қап бір күні,
Ашуланып тұр, қайғы шегіп жұлынды.
Ал, кәнекей, санайық,
Балаларын Аптаның.
Орындарын табайық,
Сен де босқа жатпағын.
– Ақжарқын деген – аппақ қыз,
Мұндай қыз қайдан таппақпыз, –
Айналып отыр анасы, –
Аппаа қой қызым,
Ей, адамдар, содан қалған отты ізде,
Ондай сері қалмады енді көк-түзде.
Бөрі болсаң ит ғұмырды кешуден,
Өткен азап жоқ бізде!
...Алақан шұңқырында күн аунаған,
Жаралған шығар, бәлкім, шыдауға адам...
Жер беті – жасыл болжам, қызыл күдік,
Бірінен, о, құдірет, бірі аумаған.
Иегіменен көрсетті уақыт қыр жақты,
Қыр жақты бетке ап қызарып барып күн батты.
Өмірдің өзі қаншама құнды десең де,
Өлім де сондай қымбатты.
Мәшһүр ата елге Мәшһүр дара тұлға,
Төреші еді, ел жанашыр дара туған.
Өз қамын емес,елдің қамын ойлаған,
Күллі өмірін ұрпаққа деп арнаған.
Қуғын-сүргін күнге де кезек келген,
Аштыққа да кей жандар төтеп берген
Ұрпақ үшін кезінде соғыстарда
Өзін емес
Халқы үшін ойланбай жанын берген.
Туған өлке ауасы бір ерекше,
Орны бар менің үшін ерекше.
Жайсаң жазың,жайлы қысын көргенде,
Баурап алар еріксіз ақ өзіңе.
Жырыңызға көз ашқалы қанықпын,
Бір туар ақынысыз халықтың,
Қайта келіп ойсыздарды тербетші,
Қуыс кеуде ойсыздардан жалықтым.
Саған ғана сенемін дедім,
Сенгеніңді білемін дедің.
Алайда жаным мәселе мұнда,
Жанымда менің жүрмеуің сенің.
Сағындырды ауылымның көктемі,
Сүйіп өстім ауылмау тексені .
Тырналарда тыраулайды көктегі
Жанақорған осындай ғой көктемі.
Бақыттың құсы еркелеп ұшса қонбастан,
Еш уайымдамай, өмірге нала салмастан,
Өмірдің нәрін сусындап жүрсең тоймастан,
Қуалап келер артыңнан бағың қоймастан.
Сені мүлде ұмытуға бекіндім,
жүрегімнен кетпей қойдың бірақ та,
сырқатымнан әдет қалған секілді,
жазылсам да асқынатын тұрақтап.
мен қалаймын
Жауынды күні, қолшатырмен келгеніңді,
Тоңып қалма деп, күртеңді бергеніңді,
Бар жағдайымды айтпай- ақ білгеніңді.
Тәуелсізбін, тәуелсізбін білемін,
Солғой менің бар арманым тілегім.
Көк туымыз желбіресін биікте,
Елім үшін мәңгі соғар жүрегім.
Алаш ұлы ақиқатқа сөз берген,
Мына әлемде адамдарда өзгерген.
Тәрбиесіз, құндылықсыз болмайды,
Құндылықты түсінетін кез келген.
Әлемнің тұнық ойы боп келеді,
Әр жыры өр кеудеге от береді.
Сөзінен тәлім алып ойға салып,
Даналарды мақтаудың жоқ керегі.
Бұл ғасырдан емессің білем бірақ,
Өлең деген сый да, емес үлкен сынақ.
Құладыңда, күлдіңде, ғайып болдың,
Сен өшпейсің мәңгілік бағыт бірақ.
Ақын атам өлең, жыр мұзбалағы,
Сізге арнап жас балаң жыр жазады.
Таусылмайды мәңгілік өзің құйған,
Мөлдір таза маржандай жыр аралы.
Күндер, күндер кідірусіз, тоқтаусыз,
Өтіп жатыр өкінішсіз - жоқтаусыз.
Күдер үзген үмітінен әлдебір
Тізбектелген дүниелер ақтаусыз.
Маған берген сертіңді бұза тұрып,
Мына мені кеттің сен ыза қылып.
Азат болып мен қалдым жалғыз ғана,
Ақжүніс боп,сен кеттің ұзатылып…
Шыңдар қайта шақырды,қарамадың,
Көзің жерден кетпейді,жыламағың.
Шақырғаны шындардың,сағынғаны
Қыздары жалғыз жетпегені,оралмауың.
Мезет пе еді,өткен-кеткен күндерім?
Жастық па екен,серттік берген сөздерім?
Сөндіруді,туыс-мұңдас көздерді
Жеңіліспен теңер ме екен,жүрегім?
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі