Мазасыз өмір – мазаңды алайын деп келдім
Мазасыз өмір – мазаңды алайын деп келдім,
Көгілдір көгіңе – қанатымды қағайын деп келдім.
Адамзатқа жетерлік кең дүниеден,
Құдай берген орнымды табайын деп келдім.
Мазасыз өмір – мазаңды алайын деп келдім,
Көгілдір көгіңе – қанатымды қағайын деп келдім.
Адамзатқа жетерлік кең дүниеден,
Құдай берген орнымды табайын деп келдім.
Жетер күн болар ма екен арман саған,
Жолдарым іздерімде қалды аңсаған.
Алда деп жүргеніңде барлық үміт,
Кейінде қала берер аңғарса Адам,
Жаңаөзен елі болар пір Бекеттің,
Жаңаөзен елі болар ер Есеттің.
Кішкене сабырлығың қажет еді,
Халқыңа айналайын не көрсеттің?..
Нар өркешті сөздердің – түйесін ал,
Пәтуалы сөздердің киесі бар.
Иесіз сөз болмайды,
әрбір сөздің,
Менің миым мәңгілік қозғалыста,
Бірінен бірі озған сөз жарыста.
Баянды болашақты барлай қалсам,
Қиялым жетелейді көзді алысқа.
Бір белгі қалып жатты кез-кезімен,
Жүрекпен қашып жазып, сөзді өзімнен.
Ғажапқа куә болып екінші рет,
Көрдім мен Абай тойын өз көзімен.
Лондонда ізім сайрап, жолым қалды,
Лондонда мен отырған төрім бар-ды,
Олимпиада – Лондоннан сүйінші Елім,
Екі мәрте Елұран орындалды!..
Ел тартқан тозақ, сөз бе азабың,
Мен қалай көкжиектен көз жазамын.
Тауларым биіктер ед, Дала кеңіп,
Әр қазақ мендей сүйсе, Өз Қазағын!
Әлем көрдім, жер көрдім,
Талай-талай ел көрдім,
Көрдім талай шаһарды,
Тебірендім тербелдім.
Кімнен кейін қалмаған көз арайың,
Кімнен кейін қалмаған сөз ағайын.
Әр ғасыр сөйлетпей ме Махамбетін,
Әр ғасыр сөйлетпей ме өз Абайын?
Көше толы шешен көп
Көше толы көсем көп.
Лондон ақын қала екен,
Лезде жауған нөсерлеп.
Бұл өмірде бұл құпия мен білген
Бұл өмірде бұл құпия сен білген,
Сенің аппақ құшағыңда жатқанда,
Лондонның құшағына ендім мен
Букенген сарайына тіл жетпейді,
Күллі әлем қасиеттеп құрметтейді.
Жанарын жаулап алып бір құдірет,
Көрген жан жүрегіне гүл көктейді
Лондон түні шырайлы,
Көңілің қайда құлайды.
Сағынды ма жүрегім,
Елді ойлап мұңайды.
Жорықтардың жолдар көзі сан сала,
Сан ғасырлар айғақ ізі қалса да.
Аш көзденген қан қылыштан тамса да,
Ұлы Британ иелік еткен отарлар
Ұлы жерім мен келген,
Дүне ғой тербелген,
Сапар шектім әлемге,
Елбасы жүрген жерлермен!
Қандай жұмақ нұр бар ең,
Қандай жұмбақ сыр бар ең.
Лондонның көпірі –
Таңырқаған күллі әлем!
Жайлауға жайылтқандай жандарды кең,
Ағылшын текті ел екен аңғардым мен.
Он бірінші ғасырдың ғажайыбы,
Виндзор атты сарайға таң қалдым мен.
Бүгін міне Лондонның таңы атты,
Бозғылт бұлттар бүркеп алған алапты,
Бәлкім осы ұлы Британ ұлы елін
Тәңір бәлкім ақша бұлттан жаратты.
Шығыстан күн шығады күлім қағып,
Қарайсың ұлы күнге нұрың танып.
Адамзатқа дем берер шарапатты,
Дүниеге тарайды ұлы жарық.
Дауылға желтоқсанның желі айналды,
Ашуға мінді Алатау кәрі айбарлы,
Күтпеген іс ақыры не болар деп,
Күллі әлем Алматыға қарай қалды.
Жер көрінді аспаннан жер көрінді,
Жерден осы бір ыстық шөл көрінді.
Ұмытпау үшін дағы туған жерді,
Ұмытпа бұл өмірге келгеніңді.
Қарыздармын қашанда өмір саған,
Ғұмыр қайта оралмас жалынса адам.
Адасудың ең ауыр қасіреті,
Өзіне қарсы тұрар жаңылса адам.
Жырыммен жүрекке дән ексем дедім,
Бақыттың барына да көп сенбедім.
Киелі ел – құдіретті қазағыма,
Өмірде ақын болып өтсем дедім.
Шежірелі қарттарым шертер дейтін,
Өмір өзі өзекті өртер дейтін,
Көптен бала дауысын есітпедім,
Күліп-жылап нәресте еркелейтін.
Сұрқия залымдықтар – сұрқайланып,
Қанатын енді бірі – шырқай қағып.
Зұлымдық пен мейірім жеңісе алмай,
Жұмыр жер бара жатыр шырқ айналып.
Түнгі он екі соққанын көріп біліп,
Кеудемді билеп алды көрікті үміт,
Өмір, саған арнаған өлең жаздым,
Бүгін мен Ертеңімді жолықтырып!
Бақ сыйлап маған Құдай бір,
Алай бір шаптым, былай бір.
Мінгенім менің асау ой,
Сымбаты сұлу құла айғыр!
Екі арада таңым атып, күн батып,
Дүниеде өзің мені жырлатып.
Поэзия падишасы – лирика,
Сеніменен кездескенім бір бақыт.
Аппақ құм шөл далада туып өскен,
Тағдырдың тауқыметін уын ішкен.
Шөл далада мен өскен сексеуілмін,
Тамыры терең ғасыр суын ішкен.
Сұлу көздің қарашығы – лирика,
Таңда түскен дала шығы – лирика.
Елжіреп жан езілгені – лирика,
Ғашық жүрек сезімдері – лирика.
Жоғалған бір өлеңім, бір кітабым,
Мен соны әлі күнге пір тұтамын,
Киелідей көремін не бар, не жоқ,
Жапырақ өлеңіммен, жыр бұтағым.
Құдірет жоқ ғаламнан,
Бұл өмірдің бәрі арман,
Поэзия падишасы – лирика,
Құмнан, жерден жаралған!
Бір өлең сені күтіп келем енді,
Құдірет сезім күші бөлеп елді,
Ананың ақ сүтіндей уыз дәмді,
Мен жазып қалдырамын сол өлеңді!
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Салтанат Айдарбекова
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі