Өлеңдер жинағы - 237 бет

Айбүбі немереме

Тыныштықбек Әбдікәкімұлы

Бұл Атаң, өскен адам Түз көшінде,
Еліне бақ пен дәулет іздесін тек.
Көтерем Көкке сені,
Жан-Дүниеңе

Толық оқу

Фаризаға хат

Ботагөз Баймұқанқызы

Ақ Жайықтың бұйырды да тұз-дәмі,
Өр көңілім тұңғыш сертін бұзбады.
Мені көрсе сызылғанмен жігіті,
Көйлегімді ауырлайды қыздары.

Толық оқу

Еркіндік аңсау һәм сапар

Ұларбек Дәлейұлы

Уа, қар сепкен, қар сепкен!
Құба адырда ғұмыр бойы зар шеккен.
Нұрлы күннен үміт күтіп бір ғана,
Құба адырға құлақ тігіп тұр мола.

Толық оқу

Жан сақтау бөлмесі

Ұларбек Дәлейұлы

Жан сақтау бөлмесі.
Сыртта күз қарасан,
Өмірімнің соңы ма ең, о, меңіреу қараша!
Қасымда жоқ тағы аусарлау адамдар,

Толық оқу

Ерейменнен ауған құландар

Ұларбек Дәлейұлы

Маңдайыма ақыры солай тағдыр жазды Алла,
(Мекен іздеп жеріне қайтады ғой қаздар да!..)
Мұхиттардың төсінде мұзтөбедей сенделген,
О, Ереймен даласы!

Толық оқу

Ажал биі

Ұларбек Дәлейұлы

Мейірімге шөлдеген бұл мылқау әлемде,
Сұлулық жоғары екенін дәлелдеп...
Серпіліп ортаға шықтың да биледің,
Ажалдың жырына жазылған әуенге.

Толық оқу

Тілдесу

Ұларбек Дәлейұлы

О, зарлы бақ, зарлы бақ!
Ояндың ба, өз қайғыңнан қалжырап.
Қарт теректің қабағында қарыс мұң,
Қаусап біткен иықтары салбырап.

Толық оқу

Түнмен сырласу

Ұларбек Дәлейұлы

Түн келді,
Тереземді тұмшалады,
Аулақта, алыс тұр бір таң әлі.
Таңдайымды қаңсытқан тәтті жырдың,

Толық оқу

Александрия маягы

Ұларбек Дәлейұлы

Шетсіз-шексіз мұхиттан аттап өтіп аласа,
Босағама келді үнсіз қартаң жүзді қараша.
Қабағында қорқыныш, әлде уайым,
Әлде мұң,

Толық оқу

Балық қиссасы

Ұларбек Дәлейұлы

Жұмыссыз журналистің күнделігінен.
Жұмақтың деміндей бұл Шығыс аңызын,
Есімді шақырдым ерініме тамызып...
Кержағал өлімнің соңынан жол алған,

Толық оқу

Хат ІІ

Ұларбек Дәлейұлы

Күз тұнжырап тұр ма тағы,
Тұнжыр-тұнжыр қыраттарда,
Түн жамылып жүр ме елесім
Ай осқырған бұлақтарда.

Толық оқу

Дала

Ұларбек Дәлейұлы

Жорықтар тұтқыны шулаған,
Сары дала төсінде жөңкиді күн – ғалам.
Секундтар сыртылы ғасырларды ұрлаған,
Алдаспан жүзінен ақиқат іздеген,

Толық оқу

Сағыныш элегиясы

Ұларбек Дәлейұлы

Аңсадым-ау!
Өзің жайлы алғызармын қайдан хабар,
Біз қауышқан көктемгі бақ саған құшақ
жайған болар.

Толық оқу

Күз жыры

Ұларбек Дәлейұлы

Сарым мұңлығым!
Сағыныштан күзде сен,
Махаббаттан, менен күдер үзбесең.
Сары жапырақ арасынан табылам,

Толық оқу

Бақидағы Нәзилла

Ұларбек Дәлейұлы

Жапырақша жауған қарды кешіп бір,
Аппақ ұлпа тұмандарды тесіп қыр.
Сәл ескірген қабіріңді қақ жарып,
Жалғыз шыбық көкке ұмтылып өсіп тұр.

Толық оқу

Бейуақта жазған хат

Ұларбек Дәлейұлы

Жапандағы жалғыз талдай мен күзгі,
Көкірегімді жылан – қайғы жол қылды.
Батыс жақтан соққан соңғы ызғар жел,
Үмітімнің жалғыз шамын сөндірді.

Толық оқу

Гүлназға

Ұларбек Дәлейұлы

Мұнарлы аспан,
Мұнарлы күз,
Мұнар күн,
Аяғына шыға алмаймын бір әннің.

Толық оқу

Жансар

Ұларбек Дәлейұлы

Нұрланып аспанның реңі,
Сәуірін күтеді жаңа.
Түнімен сағындым сені,
Қосылып сағынды дала.

Толық оқу

Шаһар. Үнсіздік

Ұларбек Дәлейұлы

Қалаға жауды қар,
Қамкөңіл бақтарға,
Сүреңсіз қыркүйек ұқсайды ақпанға.
Тәні мұз гүлзардың жүрегін тілгілеп,

Толық оқу

Күзден қашу

Ұларбек Дәлейұлы

Жалқы сәтке байлап барлық мұратын
Тастап жалғыз кеткенімен мың ақын,
Өмірден де тартымды екен мына түн.
Өлімнен де үрейлі екен мына түн...

Толық оқу

Көктем романсы

Ұларбек Дәлейұлы

Мұңға байлап қойды мені дала бұл,
Мұнартауға батып күн.
«Жылқы ішінде ұстатпайтын ала жүр...»
Киесіндей бақыттың.

Толық оқу

Күту

Ұларбек Дәлейұлы

Сарғайған жолдар бойымен,
Шалғайға сапар шекті қыс.
Алысып өз-өз ойымен,
Сары-Арқаға да жетті құс.

Толық оқу

Өмір

Ұларбек Дәлейұлы

Сен жүрген көшелер.
Аялдама айлағы,
Жанымды белгісіз сағыныш байлады,
Көзімде белгісіз сағыныш ойнады.

Толық оқу

Түс

Ұларбек Дәлейұлы

Түнгі ұйқымда тербеткен кім,
Сағыныш па, жаңбыр ма?
Тым кешіккен бұл көктемнің,
Серті бар ма тағдырға?

Толық оқу

Сүрлеу

Ұларбек Дәлейұлы

Бұл сүрлеу тым ескі...
Жүрмеші, Жан - Гүлім,
Күтпе одан сәуірдің самалын, жаңбырын.
Бұл сүрлеу тым ескі, есінде ешкім жоқ,

Толық оқу

Сауал

Ұларбек Дәлейұлы

Көңіл қалай? – деп ем мен,
Күз ғой дедің күбірлеп,
Өмір қалай? – деп ем мен,
Мұз ғой дедің күбірлеп...

Толық оқу

Әйгерімге

Ұларбек Дәлейұлы

Арқа жақта сары аяз.
Адырларға шөгіп нұр,
Ақпан кетіп барады үскірігін төгіп бір.
Жапырақ та жоқ қазір, топырақ та жоқ мүлде,

Толық оқу

Стамбул күзі

Ұларбек Дәлейұлы

Стамбулда ырғақты күз әуені,
Ырғақты күз – сағыныштар әлемі.
Бұл маңда да жүр екен ғой жалғыздық,
(Жалғыздықтар маған ғана тән еді...)

Толық оқу

Алматы жолдары

Ұларбек Дәлейұлы

Масаңдау ақынның елесін аңдыған,
Күңгірттеу көшеде есіней қалғыған.
Қалып ең қайғыра қош айтып егіліп,
Арзанқол шарапхана алдынан.

Толық оқу

Жұбату

Ұларбек Дәлейұлы

Қайғырмашы қалқам, сен!..
Жаның қалмай жар басына жүгіріп,
Құламашы, көз жасыңа сүрініп.
Мынау шексіз кеңістіктің жүзіне

Толық оқу