Өлеңдер жинағы - 301 бет

Көңілім қирап

Тұрсынхан Әбдірахманова

Кім ұғар жанымды менің
Отырмын көңілім қирап.
Тілеппін басыма бейнет
Иесіз дүние жинап...

Толық оқу

Түсінбедім

Тұрсынхан Әбдірахманова

Түсінбедім!
Өмірге түскен терең із
Жақсы-жаманын
ажырата айтып-ақ келеміз.

Толық оқу

Ақын әйел

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ой тасқынын тежеп ақын
әсте бөгет құрған ба.
Шалқып кейде шабыт келеді
Ыдыс жуып тұрғанда.

Толық оқу

Ақ періштелерім

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ұстаған биік
адамшылықты, парызды
Ақ халатты періштелерім,
жүрегі дарқан, жаны ізгі.

Толық оқу

Роза

Тұрсынхан Әбдірахманова

Асықтай жонған
аяулы қызы қазақтың,
Қаршадайыңнан
тұлпарын мініп талаптың,

Толық оқу

Жиырма бес

Тұрсынхан Әбдірахманова

Құзырын уақыт
Алмай қаперге еш,
Опық жермін-ау
Демей қалып кеш,

Толық оқу

Жақсысы менен

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жақсысы менен
Жаманы егіз өмір бар.
Тозаңнан жеңіл,
Торғыннан аппақ көңіл бар.

Толық оқу

Шіркін көңіл

Тұрсынхан Әбдірахманова

Шіркін көңіл қайда алып ұшпайсың,
Көктемдегі оралған ақ құстайсың.
Жанын, жайлау,
жағаң қыстау

Толық оқу

Сендім

Тұрсынхан Әбдірахманова

Үлкенге сендім,
Асқар боп,
Арқамнан сүйеп,
демер бір деп.

Толық оқу

Бата

Тұрсынхан Әбдірахманова

Сүйікті баланын бірі едің,
Бақшамда дара өскен гүл едің.
Қарағым қадамына арнаған
Қабыл ал аналық тілегім.

Толық оқу

Кресло

Тұрсынхан Әбдірахманова

Бұл күнде креслоның мәні басқа,
Шараң жоқ басқаша оны танымасқа,
Үлкені, кішісі оның өз алдына,
Қойылу, пайдалану нәрі басқа.

Толық оқу

Жиналыста

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жұрт сөйлесін келемді етіп,
Тыңдағанды елеңдетіп,
Біздер,– деді, - терең кетіп
Отырайық өлеңдетіп.

Толық оқу

Сынақ

Тұрсынхан Әбдірахманова

Өмір – ұласқан сынақ,
Басталады қаз басқаныңнан.
Сүріне-жығыла жүріп,
Дүниеге көз ашқаныңнан,

Толық оқу

Неліктен

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ләззатқа бөлер
сымбатыменен, көрікпен,
Сүйкіміменен
қалпыңды баурап, еріткен,

Толық оқу

Сұрақ

Тұрсынхан Әбдірахманова

О, арманшылдары,
Жиырмасыншы ғасырдың,
Біріңнен бірің
тіресіп иық асырдың.

Толық оқу

Көкек

Тұрсынхан Әбдірахманова

Көкек – құс
тегі мақұлық.
Тынбай жырлап жүреді
Өз атын өзі шақырып.

Толық оқу

Нәзекет

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жымиған күлкің
жанымды жарқын жаз етеді.
Төркінін сөздің
танисың айтса наз өтеді.

Толық оқу

Дастарқан

Тұрсынхан Әбдірахманова

Дастарқанның жөні бөлек,
Мәні ерекше, достарым,
Оны халық сыйлайды ерек,
Тәлкегі етпей басқаның.

Толық оқу

Шешен

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ойхой, десеңші.
Сұлу сөйлейміз
Сылдырап тұрамыз.
Түйдек-түйдек тастап,

Толық оқу

Қайранмын

Тұрсынхан Әбдірахманова

Сыншы деген мамандарға таңданам,
Өзі жазып көрмегенін үйреткен.
Теңіз сөзге терең бойлай алмаған
Шақта, ылғи «сирақ шығар бүйректен».

Толық оқу

Ит үреді

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ит үреді көшеде көрінгенге,
Неге үресің демейміз салып жөнге.
Ит үлесі өмірде– үру ғана
Бұйырмаған сорлыға одан өңге.

Толық оқу

Қисық

Тұрсынхан Әбдірахманова

«Бір аяғым көрде,
Бір аяғым жерде».
Енді жәбір шекпейді
Менен ешбір пенде.

Толық оқу

Сынап

Тұрсынхан Әбдірахманова

Сөз сөйлесе, айтатыны –
Әділет, ар, ынтымақ
Үзіледі, үздігеді
Жан жүйені жұлқылап.

Толық оқу

Құзғын мен бұлбұл

Тұрсынхан Әбдірахманова

Алдында жалпақтап жүретін,
Ол жымиса, қарқылдап күлетін,
Жандайшап жапалақтарын жинап,
Бұйырды байғыз:

Толық оқу

Қамшы

Тұрсынхан Әбдірахманова

Көпке таныс,
көшпелі елде
қамшы дейтін қару бар.
Қолдануын білер әркім,

Толық оқу

Махаббат

Тұрсынхан Әбдірахманова

О, махаббат аяулы асыл сезім,
Арнамаған бар ма екен саған сөзін.
Мекендеген жер үстін жан иесін
Баурамаған бар ма екен сірә кезің.

Толық оқу

Ұнатып едім

Тұрсынхан Әбдірахманова

Мен сені ұнатып едім,
Ең биік мұратым едің.
Сол сырды мен білдіре алмай,
Сен сезбей тұратын едің.

Толық оқу

Бір ақынға

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жазығым жоқ еді ғой, жарықтығым,
Тұрғандайсың мені тек танып бүгін.
Көлденеңдеп сермейсің сойылыңды,
Көгереңдеп, сұрланып алып түрін.

Толық оқу

Бұйрық

Тұрсынхан Әбдірахманова

Тән – мылқау,
ақыл – сылбыр,
көңіл – жүйрік,
Көз көріп, көп дүние ішке түйдік:

Толық оқу