Өлеңдер жинағы - 350 бет

Менің мінім

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жететін құлағыңа күндік жерден,
Менсінбей ән төресін Алла берген.
Өнердің алды қызыл тіл деп ұғып,
Сыйқырлы сұлу сөздің соңына ергем.

Толық оқу

Бата бердім

Тұрсынхан Әбдірахманова

Абылайхан даңғылынан түсіп төмен,
Өмірдің қилы қырын ойлап келем.
Бір кезде өз көзіме өзім сенбей,
Дауысым да шығып кетті паһ-паһ деген.

Толық оқу

Сабаңа түс

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ұлы сезім! әлемге тараған іс,
Жан атаулы хош көріп қалаған іс.
Алла өзі жаратып, бойыңа егіп,
Табиғатын осы деп қараған іс.

Толық оқу

Қызық болды-ау

Тұрсынхан Әбдірахманова

Алабұртып, алқынып, алаңдадым,
Кімді іздеймін, білмеймін, таба алмадым,
Асау тұлпар тәрізді тықыршыған,
Тыным таппай толқыды алау жаным.

Толық оқу

Ұлы сезім

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ұлы сезім!
Сені іздедім.
Білмеймін неге іздедім.
Қалай ғана бұл ойды негіздедім!

Толық оқу

Тісін қағып

Тұрсынхан Әбдірахманова

Тісін қағып,
Тікенін алып,
Жинақ бердім жаңадан
Цензурасыз құқықты елміз

Толық оқу