Өлеңдер жинағы - 361 бет

Кездесу

Тұрсынхан Әбдірахманова

Бір кезде менің дағы ұям еді,
Биікке жетелеген қиял еді.
Бүгін біз уақыттың құзырымен
Құрметті дружинаның пионері.

Толық оқу

Армысың

Тұрсынхан Әбдірахманова

Армысың, қарт Шыңғыстау тізбектелген,
Қызыңмын сағынышпен іздеп келген.
Сонау бір отты жылда бауырында
Сайысып, қиындықты жүз бөктергем.

Толық оқу

Семейге

Тұрсынхан Әбдірахманова

Отанның қай бұрышы болсын өгей,
Аларсың қай асылды оған теңей!
Дегенмен арқам тұнғыш сызға тиген
Ыстықсың жасырмаймын туған, Семей!

Толық оқу

Арнау

Тұрсынхан Әбдірахманова

Демеймін түнді қуған күндізіңмін,
Демеймін жалғыз жанған жұлдызыңмын.
Болса егер елім биік, өзім биік, –
Деп жүрген ортаңдағы бір қызыңмын.

Толық оқу

Тентегім

Тұрсынхан Әбдірахманова

Айналайын, тәмпіш танау тентегім,
Тентегіме тәнті емен мен тегін.
Сенем түбі келетінін қолынан
Не келсе де өткір, өжет еркенің.

Толық оқу

Мейірланым

Тұрсынхан Әбдірахманова

Кішкентай ботам,
Мейірланым, сол мейірлім,
Жаныма сусын
қалтқысыз сәби пейілің.

Толық оқу

Арман-думан

Тұрсынхан Әбдірахманова

Үй ішім боп армандаған Армансың,
Қамығумен көңіл әбден талғансын.
Тіршілігі ымырт сынды қоңыр үй
Шамы болып туа сала жанғансың.

Толық оқу

Аулада

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жауыпты бүгін алғашқы,
Мамықтай аппақ ұлпа қар.
Тебеміз шаңғы сырғанақ, –
Деп қуанды балалар.

Толық оқу

Суретші

Тұрсынхан Әбдірахманова

Суретші қолға бояуын алып,
Көлеңке жаққа жайғасты барып.
Асықпай баппен бастады істі,
Бояумен қанық алуан түсті.

Толық оқу

Аяды

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ақ лақ маңырап,
Енесін іздейді.
Ал Әсем таңырқап. –
Тиді екен кім? – дейді.

Толық оқу

Әсем

Тұрсынхан Әбдірахманова

Иығына шәлі салып,
Үлбіретіп лента тағып,
Қуыршағын киіндіріп
Жатыр Әсем үстін қағып:

Толық оқу

Бөбек

Тұрсынхан Әбдірахманова

Титтей ыстық жүрегінде
Түр ғой сенін, таң күліп.
Қылығыңа қызықтырып,
Аймағыңды таң қылып.

Толық оқу

Жасай бер, аға!

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жыр мазалап шала ұйқы
Жүргенде дала бағында,
Ерғалидың Хамиты
Атанған жаңа шағыңца.

Толық оқу

Көп пенен аз

Тұрсынхан Әбдірахманова

Өмірде не аз, сонда даралық мол,
Қашанда азға көптей жетпейді қол.
Орманда не өспейді? Бәрі шынар
Емес қой әрбір аздың негізі сол.

Толық оқу

Жыр шашу

Тұрсынхан Әбдірахманова

Заңды дер достар бүгінгі көңіл тасуын,
Қиналмай жеңген сексеннің заңғар асуын.
Қадірменді аға торқалы мынау тойыңа,
Ерсі ме төксем меруерт жырдың шашуын.

Толық оқу

Шолпан

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ақтоқтысың Ақан жанын
Жалыныңмен баураған.
От көзіңнің ұшқынынан
Өлік кеуде лаулаған.

Толық оқу

Алатауы ақындардың

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жердегі әр биіктің бар атауы,
Әділ ғой сізді халық дана атауы.
Торқалы тойыңызға құтты болсын, –
Дей келдік, ақындардың Алатауы.

Толық оқу

Ақын

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ақында Ілиястан кім аса алған,
Мың бұлбұл көкірегіне ұя салған.
Табиғат жомарттықпен алуан сырлы
Өнерден сом тұлғасын құя салған.

Толық оқу

Қайран ағам

Тұрсынхан Әбдірахманова

Тұңғыш іңгә үнім тарап,
Сызға арқам тиген үйім.
Лаулап жалын жанды жалап,
Өртегендей мынау күйің.

Толық оқу

Ақынға

Тұрсынхан Әбдірахманова

Әйел жаны сырға сараң, берік қой,
Сырға сабыр егіз сынды серік қой.
Кейбіреудің өзіменен мәңгілік
Кетеді ғой не бір сыры, көрікті ой.

Толық оқу

Концерт

Тұрсынхан Әбдірахманова

Театр іші лық толы адам,
Сөнді шам.
Жым-жырт.
Жұрт тына қалған.

Толық оқу

Мұхтар ағаға

Тұрсынхан Әбдірахманова

Секілденді босқа сөз
Жеткізбестей ойымды.
Көрсетіп қалғым келген жоқ,
Болмаса бүгін бойымды.

Толық оқу

Егізбіз

Тұрсынхан Әбдірахманова

Бір жүзіктің көзіне
Сыйғанындай атымыз,
Егіз елдің қызымыз,
Егіз шыққан затымыз.

Толық оқу

Зүлфияға

Тұрсынхан Әбдірахманова

Көрмесем дағы жүздесіп,
Ашпасаң дағы күнде есік.
Бейтаныс, бөтен емеспіз
Жататын мынау кім десіп.

Толық оқу

Мәншүк

Тұрсынхан Әбдірахманова

Түйіліп шүберекке адам жаны,
Неше күн түтегелі оқ бораны.
Жансебіл, бұралқы жау бастырмалап,
Алса да сыбағасын тоқтамады.

Толық оқу

Өзіңсің поэзия Гималайы

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жүргенде жігері құм, арманда адам,
Сен соның азаттығын армандаған
Бірі едің ізгі жанның қармағына
Өлеңнен өзге күрес қармалмаған.

Толық оқу

Ағаларым хақында

Тұрсынхан Әбдірахманова

Сезімсіз жүрегінде елім деген,
Елім деп ең қиынға жегілмеген,
Сол үшін тоңып, күйіп, жанып бітпей,
Не керек мимырт, митың өмір деген.

Толық оқу

Бабаларым хақында

Тұрсынхан Әбдірахманова

Сәулетті сарайларды салмады деп,
Жазылып көне тарих қалмады деп
Кеййміз, бабаларды жазғырамыз,
Кәсіпке малдан өзге бармады деп.

Толық оқу

Адам өледі

Тұрсынхан Әбдірахманова

Адам өледі,
Өтірігі ашылғанда.
Адам өледі,
Айыбы бетіне басылғанда.

Толық оқу

Ой

Тұрсынхан Әбдірахманова

Бір ой мүлде әзәзілдей
Жақыныңды жат қылып,
Тұнық халіңді ылайласа,
Жұп күйінді тақ қылып.

Толық оқу