Өлеңдер жинағы - 363 бет

Адамдар

Тұрсынхан Әбдірахманова

Адамдар әр алуан жаратылған,
Адам бар күн батырып, таң атырған,
Адам бар аймағын өз өнерімен
Баурап ап, топ ішінде дара тұрған.

Толық оқу

Тікен егіп

Тұрсынхан Әбдірахманова

Тікен егіп,
балауса орармысың!
Шөл жаралып,
көл дария болармысың!

Толық оқу

Күндерім

Тұрсынхан Әбдірахманова

Кешірші, достым,
мазам жоқ соңғы күндері,
Ұқпадым мүлде,
хабарлайды екен бұл нені...

Толық оқу

Ғашықпын

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жүрмейінші дейді ой-хой,
Алшаң-алшаң басып кім!
Өтпейінші дейді солай
Бұл өмірден тасып кім!

Толық оқу

Жаңғырық

Тұрсынхан Әбдірахманова

Атақтыға табындырып, таң қылып,
Саз мінезді сипаты деп паңдылық,
Лауазымды асқардағы нән қылып,
Ала тайдай әр соқпақты шаң қылып,

Толық оқу

О, кешір мені, ағайын!

Тұрсынхан Әбдірахманова

Аңқылдап жүріп ұрынам жарға кей-кейде,
Қасақы іске жориды оны кей пенде.
Кетпенді басып өтемін сірә япыр-ау,
Шекеме сабы тиеді десем сөйтем бе!

Толық оқу

Сыр

Тұрсынхан Әбдірахманова

Өлеңнен өзге досым жоқ,
Өзгеге айтар қошым жоқ.
Бәрінен осы қинайды,
Сыр ішіме сыймайды.

Толық оқу

Талғам

Тұрсынхан Әбдірахманова

Емес қой от пен өрттің жалыны бір,
Емес қой күй біткеннің сарыны бір.
Сұлулық табындырмас жан болмайды,
Табынар емес бірақ тәңірі бір.

Толық оқу

Ақын дәптері

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ақ қағаз – айдын, жыр асқақ
Ақынның көңіл кептері.
Қанжардай кекте сынаспақ
Сұлу сөз – сиқыр от пері.

Толық оқу

Өзім ғой

Тұрсынхан Әбдірахманова

Өзім ғой мынау дүние,
Түсінсеңдерші, достарым,
Табиғат менің үніме
Тамылжи үнін қосқанын.

Толық оқу

Қызғаныш

Тұрсынхан Әбдірахманова

Жындандырып кейде маңғаз ақылды,
Алыстатып қыл өткісіз жақынды,
Жай адамды жалынға орап билетіп,
Бақсы етіп жібересің ақынды.

Толық оқу

Жүрек

Тұрсынхан Әбдірахманова

Таласып кеп кейде ойдың нөпірі,
Тілге оралып сұлу сөздің не түрі
Тұрса дағы, жұдырықтай ет жүрекке
Жасалмай-ақ қояды жыр көпірі.

Толық оқу

Алып тыныс

Тұрсынхан Әбдірахманова

Алып тыныс —
мынау шексіз дүниенің тынысы,
Алып тыныс —
мынау өмір қатпар-қатпар сыр іші.

Толық оқу

Шіркін жастық

Тұрсынхан Әбдірахманова

Шіркін жастық!
Мекені құз қырансың,
Түгесілмес, ылғи жаңа жыр-әнсің
Кеудесінде жаны барды аспанға

Толық оқу

Азамат қайда

Тұрсынхан Әбдірахманова

Азамат қайда бір айтып, бір-ақ кесетін,
Сол айтқаны үшін етікпен суды кешетін,
Пайдаланбайтын қас жауының да қапысын,
Бел буса, бөкен бөктергеннен соң шешетін.

Толық оқу

Қадам

Тұрсынхан Әбдірахманова

Кейбіреу тағдырына шағынады,
Кейбіреу мәңгі соған табынады.
Қадамын шалыс басып, тірлігіне
Лағынет айтушы да табылады.

Толық оқу

Уақыт өзі өңдейді

Тұрсынхан Әбдірахманова

Бір тал ақ шаш жүр дедің бе сен маған?
Тиме, жаным, жасара алмас енді анаң.
Батар күннің еңкеюі тәрізді
Көрерсің сен енді менен әр ізді.

Толық оқу

Ар кеңесі

Тұрсынхан Әбдірахманова

Өмірге адам келмейді атақ үшін,
Сыпайыға бақыт үн қатады шын.
Лауазымның құлынын, көбейгені,
Жасырмаймын жаныма батады шын.

Толық оқу

Бақыт

Тұрсынхан Әбдірахманова

Қайда бақыт, қайдасың мен іздеген?
Келем бе әлде жүре алмай дәл ізбенен.
Бірде мекен сезілсе ақ қанатың,
Бірде құрдым түбінде тәрізденем.

Толық оқу

Адал дос

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ес біліп келе жатқалы
Көргенім өмір шатқалы.
Қолтықтан демер қол ұшы,
Жоқ әсте мені тапқаны.

Толық оқу

Борыш

Тұрсынхан Әбдірахманова

Ақынмын деме, төгіліп-тасып жатпасаң,
Әншімін деме, есігін аспан қақпасаң.
Жер басып әркім жүреді, бірақ адаммын
Дегейсің, адам қалпыңды биік сақтасаң.

Толық оқу

Әйел бақыты

Тұрсынхан Әбдірахманова

Әйел нәзік гүл дейсіндер ерекше,
Осы ойынды, достым өзің кел, екше.
Мәңгі гүлдеп болу үшін бақытты
Сол әйелге көп дүние керек пе?

Толық оқу

Самал

Тұрсынхан Әбдірахманова

Самал – қоңыр жел ғана ма?
Өмір толы самал леп.
Аймаламай ма самал боп
Жайлы, жылы хабар кеп?

Толық оқу

Наз

Тұрсынхан Әбдірахманова

Мен сені мынау тұрған
Тау сынды асқар деп ем.
Жанымды соның заңғар
Шынына бастар деп ем. 

Толық оқу

Көкдөнен көңіл

Тұрсынхан Әбдірахманова

Әндетемін кейде асқақ көңілменен,
Ақ сәуледей бұлтқа әсте көмілмеген,
Саясында жан табар рахатын
Шынардаймын жапырағы төгілмеген.

Толық оқу

Қайшылықтар

Тұрсынхан Әбдірахманова

«Аспаның ашықта досың көп,
Бірі – аға, туыстай бірі – іні.
Көлеңкендей қашар, тосын кеп,
Басынды бұлт алса, бір күні».

Толық оқу