Әйнектің әңгімесі
Іш жақта
Мүлгіп отырған адам,
Сырт жақта
Жапырақтары сарғая бастаған ағаш.
Іш жақта
Мүлгіп отырған адам,
Сырт жақта
Жапырақтары сарғая бастаған ағаш.
Инеліктің қанатынан аспанға көз жіберіп,
Жанарыңның жәннаттан ары бір мекендерге
Емін-еркін ұшып кеткені,
Қамыс шашағына себілген жылымық таңғы бу,
Жоғалтып алмау үшін тізгінін
Өз өзіңді ұстау керек нық белден
Бұйырғанын көреді әрқайсысы
Өмір дәл бір сиырдайын сүт берген.
...Алып қорғанның құлағанын көрдім,
Небары алты жасымда,
Алып тұлғалар жылағанын көрдім,
Бастарын сүйеп ғасырға.
Әже сен бірге жүрсің меніменен
Өліге мен өзіңді телімегем
Ақ кимешек көрген бір кемпір көрсем
Ақ кимешек астынан сені көрем
Алматыда бір ұлың сәлем деді дегейсің,
Сәтін салса құдайым, келем деді дегейсің.
Көңіл-күйін байқатпай, кейде жүрер жол таппай,
Сағыныштың сызығы тереңдеді дегейсің.
Күні жетпей тартылған теңіздер көп,
Өшкен ізді жалғайды тірі іздер көп.
Алаңдайсың өмірдің өткеніне,
қарайлайсың артымнан кім іздер деп.
Қайда кеттің,
қайда кеттің сен ұзақ,
Маған, мүлде, жатқандардың бәрі жат.
Келсейші тез,
Бір жігітке жыр оқыдым ұғымды,
Танысымдай болмаса да бұрынғы.
Жыр тыңдауға зауқы жоғын байқадым,
Есік жаққа қайта-қайта бұрылды.
Адам адам болғалы,
бұл өмірде өлшем көп,
Өмір сүру – арманы,
ойлаған жоқ өлсем деп.
Бір ғұмырың жетсін мейлі, жетпесін,
Өкінесің уақыт сырғып өткесін.
Маған дейін қоя алмаған ешкім де,
Мен де уақыттың қоя алмайын нүктесін.
Болса да таза жаулығы,
Болса да бүтін көйлегі.
Болса да берік саулығы,
Қияли кемпір дейді оны.
Алматымысың?
Әлде сенбісің?
Бұ қайсың?
Әйтеуір маған екеуің бірдей ұнайсың.
Махаббаттан ақыл биік дедің бе?
Биік шығар,
Таласым жоқ менің де.
Ақыл деген - бір әулие қария,
Сүю - заңым,
Сүю - және арманым,
Сүю - менің қиялымның шарлауы.
Сүйе алмасам ештеңені, ешкімді,
Қос жанарыма толтырып алып бейнеңді,
Жамбыдай сақтап жүрейін деген ой келді.
Жолымды қырқып кетсем де кейін оралдым,
Махаббатыма менмендігім де бой берді.
Біздікі еді мынау қала,
Анау бақ,
Бұлдыр тартып бара жатыр бәрі аулақ.
Жатырқайды бұрынғы аялдамалар,
Немерем Дат екеуміз
Көшеде келе жаттық…
Бір кезде
Алдымыздан
Ішіме от толып кеткенде
Қарағайдың бұтағына
Қарыс боп қатқан мұзды
Омырып алып
Тербетеді қасқыржемді қызыл Ай,
Граниттің жүзін сүйді толқындар.
Тұйық көше, аяқталған жырымдай,
Билік үшін кенеттен ол салқындар.
Бөгденің сөзінде жасырын бар аңыз:
Кезекті батырлық һәм жаттың күнәсы
Опасыз әм сараң шақтарда мұң үнсіз,
Біздерге көрінбей бабалар моласы,
О дүниеге менен бұрын өткендер,
Көздiң жасын өксiп-өксiп төккендер.
Есте бар ма беткейлер мен өткелдер,
Сонау жылғы жайма-шуақ көктемдер.
Ей, алдамшы дүние, жағаласқан,арбасқан,
Әлi есiмде аяулы, аппақ сезiм, алғашқы ән.
Нарық мерген соңымда садағына жармасқан,
Құтылмадым бүгiнгi қамытынан тiрлiктiң,
- Шаңлатбай Айдана
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі