Қала көрмеген ағама хат
Аман ба ауылдағы ағайындар,
Аман ба атқамінер бағалы ұлдар?!
Аман ба аталарым, әжелерім,
Беттерін - әжім басқан, самайын - қар?!
Аман ба ауылдағы ағайындар,
Аман ба атқамінер бағалы ұлдар?!
Аман ба аталарым, әжелерім,
Беттерін - әжім басқан, самайын - қар?!
Сен – Өгемнен,
Мен – Кегеннен,
Азамат ек өрлеп, өнген.
Қолымызға қалам алып,
Бөренелі сол үйлер,
Сол баяғы, сол өлке:
Басын жерге сәл иген,
Қайың түбі – көлеңке.
Сендерсің менің бақытым балапандарым,
Балапандарым — шаттықтың таратар нәрін.
Жүріңдер ылғи күлімдеп қасымда менің,
Өмірдің бірге қарсы алып жаңа таңдарын.
..Көкейімде бір ой бар:
Елдің жайын кім ойлар?
Жиында отыр есінеп,
Күллі ығай-сығайлар.
Тағдыр бізге жасамайды бекер сын,
Алды-артыңды білген жөн.
Мені қайда апарады екенсің,
Көкжиекке сіңген жол?
Мен туған жердің таулары
Аласармайтын нар бәрі.
Сондықтан болар — арманым
Биікке ғана самғады.
Асқар шыңға самғаған,
Ақ қанаты талмаған,
Біз жігерлі жастармыз,
Қыр-белестен асқанбыз,
Сәлем бердім баршаға,
Келдім тағы ортаға.
Сынақтардан өтейін,
Қанша қиын болса да.
Армысыңдар, халайық,
Тату-тәтті болайық.
Жаңа Жылым қош келді,
Шырша шамын жағайық.
Еркіндіктің мекені,
Қазақстан – байтағым,
Ерлігіңді әрдайым
Мақтанышпен айтамын.
Алдынан атқан нұр-таңы,
Қазақтың мен бір ұрпағы.
Өскенде елін ойлайтын
Боламын жігіт сұлтаны.
Ана деген — асылым, кең бұлағым,
Анашым, өмірдегі сен тұрағым.
Алғашқы құлағыма естілгені,
Анашым, өзің айтқан сөз, жыр-әнің.
Ана деген — асылым, кең бұлағым,
Анашым, өмірдегі сен тұрағым.
Алғашқы құлағыма естілгені,
Анашым, өзің айтқан сөз, жыр-әнің.
Керек бізге:
Арқыратып тұлпар мініп,
желбіретіп ту алатын жігіттер,
Жасып кеткен жігерлерді,
Әлем ғой бір-бір өздері
Жүректе айтқан сөздері.
Өтерміз жырлап сендерді
Қазақтың қара көздері.
Қимас жанға тірлігінде балаған
Бөтен емес мені өзім деп санаған.
Қоштасқанда, табысқанда сағынып
Маған өлең жаз демепті жан анам.
Сыртқы көзге сұлу болып көрінген
Шалқып күлген топ ішінде мен жоқпын.
Көңіліңнің орын іздеп төрінен
Ұнау үшін барды салып көрмеппін.
Қара жер дүниені арқалап
Әнеки ай туды шалқалап.
Ертең-ақ күз бітіп қалады
Қыс келсе қызығын ортаға ап.
Бәрі де аян өмірге не бергенім
Көктегенім, қуарған, көгергенім.
Алып Отан аяулым сен болмасаң
Көресіні басқадан көрер ме едім.
Өткізіп оймен ай-күнді
Жасырып ішке қайғымды.
Езілед жаным еске алып
Елдегі туған баурымды.
Айтылмаған сыр қалмастай көрінген
Серт қылғандай сенімі мол көңілден.
Жүрекжарды достығымыз үшін де
Басқалардан биік қоям сені мен.
Қызық екен бала күннің арманы
Қисынды екен сан қиырға салғаны.
Ауыл жаққа тартады ылғи содан да
Тіршіліктің тарам-тарам жолдары.
Қуанушы ем мен ауылда өскенге
Балалықпен лай суды кешкенде.
Бабын тауып қалып қоймай мәңгіге
Өкінуші ем қалалық боп кеткенге.
Біздің ауыл Алматыдан сұлу ед
Келгендерге бейілі кең даладай.
Соны айтқанда кейбіреулер сүйінед.
Туған жерге еркелеген баладай.
Жазғы таң ағарып келеді
Жұлдыздар біртіндеп сөнеді.
Әлемнің жарығы молайып
Ақ сәуле тарала береді.
Өмір маған қарызға берілмеген
Берілмейді ол өкіммен, әмірменен.
Қалауымен Алланың жаратылып
Жүрміз жерде не қилы тағдырменен.
Жібітіп қыстың қабағын.
Көктем де келіп қалыпты-ау.
Ақ бұлттан ашып жанарын
Мөлдіреп аспан алыпты-ау.
Кеттік ұшып сенің жылы ұяңнан
Өмір шіркін қаталдау ғой қиялдан.
Арман мені алыс жаққа жетелеп
Жыр мұратын іздеттірді қияннан.
Аға неге хабарласпай кеттің деп
Қызық шығар ағасынан хат күтпек.
Бірақ ол жан айта алмайды қарағым
Хат жазуға біз есейіп кеттік деп.
Көбейіп жүр көсемсіген менмендер
Жалғандықтан жорға мініп желгендер.
Не жақсылық, не жамандық шықса да
Салпаң қағып дүние үшін ергендер.
Кешір мені қарындасым сүйкімді
Ренжітсем өзің жайлы жыр жазбай.
Көңілімде ойнап тұрар күй түрлі
Мына өмірдің ойландырар сыры аздай.
Атақты болсам деуші едім
Бәрін де атақ берердей.
Атақты болып кетер де ем
Атақты сүйсем өлердей.
Қыс келді міне тағы да
Шаттыққа толды құс кеудем.
Суретші қыстың қолында–
Картина тұрды істелген.
Залымдық ойлап жүретін
Жан емен мысық тілеулі.
Ақшаны ғана білетін
Заманға көңіл жүдеулі.
Бекер ғой жаным бәрі де бітті дегенің.
Сергелдең болған жүрекке сыйлы ем едің.
Күрмелген тілмен айта алмай кеткен сөзімді
Айтсам деп енді асығып тағы келемін.
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Конфуций
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Азамат Төре
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі