Өлеңдер жинағы - 483 бет

Шілтер

Әділбек Ыбырайымұлы

Саратан зауза ызылдап,
Нәуетек гүлдер жабылды.
Маужырай қапты жүзім бақ,
Бозбала солай сабылды.

Толық оқу

Тамшыбұлақ

Әділбек Ыбырайымұлы

Тамшыбұлақ – мөп-мөлдір ...
Сарқылмаған,
Шашылады сан моншақ жарқылдаған.
Кәусарлықты тек сенен табам келіп,

Толық оқу

Қырық темірдің қылауы

Әділбек Ыбырайымұлы

Қырық темірдің қылауы.
Қырқысқан халық.
Кемпірлер жүр ғой қоярдай жыртыстан қалып.
Шіретті көрсе өңмеңдеп, ержеңдеседі,

Толық оқу

Айнабұлақ

Әділбек Ыбырайымұлы

Жер жәнаті мөп-мөлдір Айнабұлақ,
Ғашық болған өзіңе Ай да құлап.
Отыратын сыра ішіп Жұмекен мен
Мұқағали,

Толық оқу

Кеңсай

Әділбек Ыбырайымұлы

Тәттілігін тірліктің бағамдамай,
Аңғармадық өткенін заман қалай.
Балауыздай қысқа – өмір,
Бет жыртысып,

Толық оқу

Қарасора

Әділбек Ыбырайымұлы

Бозарыпсың боз дала нала сора,
Бетегең де тыныпты аласара.
Зеңгітетін басыңды бейуақыт,
Кеткенге ұқсайд көбейіп қарасора.

Толық оқу

Сиқыршы

Әділбек Ыбырайымұлы

«Цирк келді Мәскеуден!»
Жарнамалар,
Билет, билет.
Әрине, барған алар.

Толық оқу

Адалдық па?

Әділбек Ыбырайымұлы

Адалдық па?..
Бәрі де сөзде ғана,
Қошаметтің барлығы көзге ғана.
Сен сырт кетсең орныңда басын изеп,

Толық оқу

Қазақи

Әділбек Ыбырайымұлы

Ұзағынан сілтейді сілтегенде,
Тұра алмайды құйқылжып күн төбеде.
Қазақиым – қазақтың қолтумасы,
Ойнамады зорлықпен кім төбеңде?

Толық оқу

Мінез

Әділбек Ыбырайымұлы

«Мінез керек, – дейді ме ел, – өлеңге шын»,
Маңдай терім төленсін, төленбесін.
Жыр жазамын. Бір күні жетермін-ау,
Алысқа ұзап кетсе де менен көшің.

Толық оқу

Қоңыр тірлік

Әділбек Ыбырайымұлы

Қоңыр тірлік,
Қараша айы зымыстан,
Жаздағы анау мәуелі ағаш, құнысқан.
Кершеуледі – жеп барады, жел, ызғар,

Толық оқу

Кабак. Шарап

Әділбек Ыбырайымұлы

Кабак. Шарап ...
Шынылар шылдырлаған,
Далаң үйде – көк түтін, ырғын адам.
Дастарханы қайысқан, берекелі,

Толық оқу

Қымыз

Әділбек Ыбырайымұлы

Жаңа жеттік көкбазарға демігіп,
Бас қоймақшы ек сар қымызға емініп.
Басқа жерден табу қиын таңсық ас,
Қазық етіп алдымызға сені, үміт.

Толық оқу

Атжабу

Әділбек Ыбырайымұлы

Ақ қозының ақ жүнінен басылған,
Ат жабуды көріп өстім жасымнан.
Ащы терін сан жүйріктің алғанмын,
Сан пырақтың бағы солай ашылған.

Толық оқу

Желі

Әділбек Ыбырайымұлы

Таң сәріден байланды бие бүгін,
Желі деген әуелден киелі ұғым.
Құраулайды әлдекім биебаудан,
Жұмыр жонын құлынның сүйеді күн.

Толық оқу

Көш

Әділбек Ыбырайымұлы

Гүл көмкерді қырларды, бел-белесті,
Көкпен бірге дүркіреп төл де өсті.
Келді дағы жомарт жаз жадыраған,
Жайлау жаққа асығыс ел де көшті.

Толық оқу