Түс. Ұмыту
Шеше,
қиранды үй ішінде
Көз жасың кері ағып,
Тоналып
Бөкпен толы саптыаяқ
Босаған-ау, шамасы.
Көрсетіп тұр айтпай-ақ
Жеңі менен жағасы.
Жалғыз тілім шәк-шәкті
Жеп отырған тәп-тәтті,
Ермек бір кез жылады,
Анасы жөн сұрады:
Аққудай ауыл тізіліп,
Қонғанда жасыл жайлауға,
Көмейден үні үзіліп,
Шығады құстар сайрауға.
Терезенің маңдайынан жел өбіп,
Кәрі сағат қағады үнсіз таңдайын.
Көкке қарап көк-сұр ернім кеберіп,
Мен отырам жындысүрей жандайын.
Бұрынғы өмір.
Бұрынғы ауыл.
Бұрынғы ән...
Бұрынғы Күн, көкжиекке тығылған.
Құс жолы бүрлеп төбеңде
бейне өрік талша.
Бейне өрік талша елітер күйге еніп те алса-
Табаныңнан кеп түнде Өлім қыдықтайды екен,
Түсіп дүние түр-түрге,
Кештіреді күй қызық.
Жер-сұлуға бір түнде,
Кетті ақ көйлек кигізіп.
Тауларым үнсіз, ақ иық,
Айрылмайтын сабырдан.
Далам жатыр далиып,
Шалғын-шапан, жамылған.
Жымыңдайды жұлдыздар,
Шаттық күйін кешкендей.
Білінбейді түнгі ызғар,
Жұмбақ жылу ескендей.
Ұстап, елдің, алға атын,
Қанат жайып, самғайтын.
Айдындағы қос аққу -
Астанам мен Алматым.
Мектебім - бұлбұл бағынан,
Кеудеме бір нұр дарыған.
Үйрендім кешікпеуді де,
Қоңырау сыңғырларынан.
Хат тасып жүрген көгершін,
Иеңдей маған сенерсің.
Қайтесің, күтіп тұр алда...
Сені де, мені, нелер сын.
Білеміз, сірә, не біздер!?
Сүйенген шығар негізге ел.
Жорамал айтып жатады...
Жұлдызым менің - "Егіздер".
Нән тасбақа асығулы,
Құмға қарай ұмтылып.
Қайда бармақ,қасы нулы,
Тұрған жерден құлпырып?
Білсең шіркін сезіне,
Наурыздағы күн қандай!
Табиғаттың өзі де,
Той өткізіп тұрғандай...
Әр күн сайын жаттадың бір әріптен,
Барлық сыйын аямады «Әліппең».
Сап түзеген сарбаздайын тізілген,
Сиқырларын түсіндің бе, танып па ең?
Зәресі ұшып індет деген дүлейден,
Бүкіл әлем қалтырады үрейден.
Әуежайда қаңтарылып ұшақтар,
Жартастардан аумай қалды сілейген.
Деп «бұл дұшпан басынды»,
Екі жақ та тасынды.
Түрікмендер, қазақтар
Қырқысқан бір ғасыр-ды.
Тарих ізі сан қатпар,
Мұны қарттар сөз етер.
Қазақтар мен қалмақтар
Жауласқан бір кез екен.
Ауылымның алдында қоғалы көл,
Жаз болғанда айнала, қонады ел, сәулем-ай.
Сүйген жардың аулынан қайтқан күні
Қоңыр салқын алдымнан соғады жел, сәулем-ай.
Айдап салдым жылқымды ақ қауланға,
Жабағы арық, тай семіз көп сауғанға.
Қуанғаннан жүрегім алып ұшар,
Ақ білекті сыбанып қой сауғанда.
- Шаңлатбай Айдана
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі