Өлеңдер жинағы - 551 бет

Vvgvgvvh

60 жасқа тілек

Бұл да заң;
Біреу берер, біреу алар,
Қолтықтан біреу демеп, біреу шалар.
Бұртима: «Өлеңіңді қайтемін?» - деп,

Алпысқа

Өтесің, алдамшы өмір, оны білем...
Тосқанмын келетінін күздің күрең.
Көңіл шіркін, орнында баяғыдай,
Ақ кірсе де самайға, мығым жүрем.

Қазақпын мен

Қазақпын мен,айтқанынан қайытпайтұғын,
Қазақпын мен,дұшпандарды таптайтұғын.
Қазақпын мен,адал досты сатпайтұғын,
Қазақпын мен,берген сертті ақтайтұғын.

Тұғыры биік - Түлкібас!

Оңтүстіктің ең шырайлы қаласы
Оған енді əркімнің бар таласы
Жайнап тұрған қып-қызыл боп қызғалдақ
Əйгілі еткен шет елдерге символы.

Мен

Мен сақпын,мен ғұнмын
Әлемге жүргізген əмірін.
Мен күнмін,мен түнмін
Үстінен қарайтын бəрінің.

Ой туралы сергелдең

Тәкәппар ойым кептелді менің
Тәуелді болып кеткенді реңің
Мың ойларыма үстемдік жасап,
Соңына қойдым леп белгілерін.!!

Күзгі беталыс

Осы күзден көңілде қала ма шық?
Жағаласып..
Мұң мен бақыт кетті ғой араласып.
Осы жылдың ең соңғы күзінде бір,

Ғашық ет

Мүсініңе қараймын ботақандай,
Алақаннан ұстаймын ыстық оттай.
Мөлдіреген көзіңнен мүлт күтпеймін,
Жанарыңда болайын қарашықтай.

Нұр-Сұлтан -менің астанам!

Алматыдан көшіріп бас қаланы,
Елбасы таңдап алды Сарыарқаны.
Есілдің жағасынан бой көтертіп,
Аз уақытта салып шықты Астананы.

Сексен

Атақты сексен, келдің бе,
Алайын деп сырымды.
Сезікт ісексен, келдің бе,
Табайын деп мінімді.

Сәби жұрек періштелер не білер

Жетімхана іші толған балалар,
Олар сонда ер жеткенше паналар.
Мөлдіреген жәудіреген көздер-ай,
Қатігезсің тастап кеткен аналар.

Мұқағали Мақатаев

Тұрсада қанша алдына келіп ажалы
Қалам мен қағаз болғанды бар базары
Жүрек егер сыз етіп дамыл бермесе
Қаламды арнап мұңын шертіп жазады

Анасыз өткен бес жылда

Мен тұрмын Ана қамығып!
Жаза алмай Сізге жырымды.
Тынысым кетті ау тарылып
Ақтарып жүрек мұңымды.

Мен қазақ қыздарына қайран қалам!

Мен қазақ қыздарына қайран қалам,
Батылдықпен биіктікті армандаған.
Сұлулыққа даналықты теңестірген,
Оларға бар құшағын жайған ғалам.

Кінәлауға, болмас жаңа ғасырды!

Қазақ халқы бұрын сен қандай едің?
Жолбарыстай қайратты батыр едің!
Ер жүрек болатұғын еркек кіндік,
Жау шапқанда әрқашан қорғар елін.

Қазақ қыздары

Түсім бе?
Түсінбейм, белгі ме берілген?
Жанымда ару тұр бұрымы өрілген.
Нұсқады қолымен «Мұқият қара!»-деп,

Сезім-теңіз, мен ондағы-қарақшы!

Алдын ала білер тағдыр ісін кім?
Жанарыңнан талай тамшы түсірдім
Сені мендей қинай алмас өзгелер
Мені сендей сүйе алмайды...

Жұмақта көргім келеді!

Өмірді мынау сүргісі келер бекер кім?
Жетерсің сен де межеге мен де жетермін
Жараспай мінез,келіспей пікір қалса да
Бауырым саған жақсылық тілеп кетермін

Өлімді жиі есіңе ал!

Жазда қысты,көктемде тағы күзді аңса
Күпірлігіңнен қайтесің жүрек сызданса?
Уақытқа құлмыз,уақытша жүрміз...жалғанда
Өмірді мынау сүреміз дейсің біз қанша?

Ұйқысыз ұйқы

Сана ояу, көңілдегі күй тұман
Зер саламын сүреңсіз мына сиқыма
Өткен-кеткен сәттегі ойға шырмалып
Ояу жатып, кетемін терең ұйқыға

Құйшы досым!

Құйшы досым
Ішейік құлағанша...
Өткізсек те өмірдің соңғы кешін
Жалғанның жарты тасын көтере алмай

Бейшара достық

Ел болған шақта "бауырыңмын" дей сала
Жер болған шақта селдете ме кей сана?
Иығыңнан су кеткен сәтті көрмесе
Достықтың ондай қайтейін күйін "бейшара"

Қазақ деген

Қазақ деген-кеше кім ед (і),бүгін кім,
Қазақ десең ұялардай бүгінгің.
Еркектерің сырға тағып боянса
Қытайларға түскені ғой күніңнің.

Кесапаттан құтыл бүгін

Бұл өмірге кім келіп, кім кетпеген
Әр минутыңды санап жүру міндет пе екен?
Өмірде осы біліп пе ең, адамзат,
Құритынын күнің арақ деген індеттен.

Жолым болмайды неге менің

Жолым болмайды неге менің,
Жаны жоқ мына қуыс кеудемнің.
Алысам деп жалған дүниемен
Таусылып бітті іштегі демім.

Мақтаншақ дейміз кімдерді?

Ойы жүйрік, ісіне жоқ шамасы,
Ол бір жүрген ойсыз адам баласы
Жайнайды екен күшейтіп, қосып айтылған
Сөзіне қарай көзінің ақ пен қарасы

Қорқамын

Жүрген соң тірі, жер басып мына тірлікте,
Ұғамыз дағы есесі қандай "жоқ", "бардың"
Бір күдік бірақ, ұялап алған кеудемде
Өзгерген мына заманнан жаман қорқамын

Жан әке

Өмір шіркін сырыңды ешкім білмеген,
Зымыраумен өтіп жатыр күн деген
Жаныңды жеп алдамшы сол уақытпен
Кеткеніңді байқамайсың өмірден.

Төзім деген не?

"Төзім" деген сабырлықтың бір сыңары
Онымен байланысқан өмір сәні
Уақыттың өтіп жатқан желісімен
Адамның кім екенін ұқтырады

21 ғасыр адамдары

Оқып емес барлығын естіп білген,
Бесіктен шықпай жатып көпті көрген.
Айналада алатын ақпарат көп
Әр нәрсеге қызығып есі кеткен.

Бақытты балалық шақ

Ауыл бар «Қызыләскер» аты ерекше,
Баурайын алған орап әсем көкке,
Алыстан көкшіл тартып тау көрінер
«Жалғызтау» жеткендей боп аспан-көкке.

Досыма

Өтеді жылдар, өтеді талай күндерің
Ұмыт боп қалар өмірде талай көргенің
Шіркін -ай, бірақ есіңнен қалай кетеді
Жақындау тартып досым деп мәңгі сүйгенің.

Анашым

Анам менің неткен асыл жан едің
Сен мен үшін күліп атқан таң едің.
Бере алмаспын айырбастап мен сені,
Ұсынса да бар асылын әлемнің.

Мүмкін емес

Болмауы жақсы ананың мүмкін емес
Әлемде ештеңе жоқ оған теңес
Жаратқан сені өмірге жалғыз өзі
Екі адам сені туу мүмкін емес

Қарт ана

Кең екен аналардың құшағы да,
Тірліктің мәнін таптық құшағында
Өткеннің сәулесіндей шуақ шашып
Қарт АНА аман жүрші ортамызда.

Жер ана!

272 миллион шаршы шақырым жеріміз бар,
Тоғызыншы орында төріміз бар.
Тау, теңіз аялаған кербез дала,
Бабалар ізі қалған өріміз бар.

Намысты, өнерлі едің, тұнып тұрған!

Сол бір күзгі, есімде танысқаным,
Сағынышқа айналып, алыстадың.
Көз алдымда кешегі кесек тұлғаң
Еске салар елімнің Арыстарын.

Атамекен – Тәңіртау

Тәңіртау – Мұқағали мекеніне,
Баурайлы Қарасаздың етегіне,
Жетер ем жер түбінен бір көруге,
Ілесіп, сағыныштың жетегіне.

Сағыныш!

Асау тайдай жүруші ем мен жасымда,
Аңғалым-ай, деуші еді анашым да.
Тал шыбықты ат қылып мініп алып,
Жарысушы ек, ауылда дос қасымда.