Қазақ тілі – қазына тіл
Әлдилеген ана тілмен тал бесіктен анашым,
Бала шақтан ұғып өстік туған тілдің бағасын.
Өзге тілде сөйлегенше, өз тіліңнің құнын біл,
Алпыс тілге тати алар білсең шарық-шамасын.
Әлдилеген ана тілмен тал бесіктен анашым,
Бала шақтан ұғып өстік туған тілдің бағасын.
Өзге тілде сөйлегенше, өз тіліңнің құнын біл,
Алпыс тілге тати алар білсең шарық-шамасын.
Мен - қыранмын, ұрпағымын бөрінің,
Мен - қазақпын, төрткүл дүние көгімін.
Қазыналы тұма тарих қоймасы,
Даналардың домбырасы - серігім.
Байқасаңыз, өзгелердің өмірін,
Бағы жанған көбі кейде, көбі мұң.
Тағдырына тарих жібін сабақтар,
Ақиқаты, өлең- менің өмірім...
Біз екеуміз жаңа атқан таңдаймыз
Бірақ доспыз ғашық болған жандаймыз
Сүйе тұра сүйемін деп айтпаймыз
Неге жаным пәк сезімді алдаймыз
Заман сырын жырлаған Жамбыл бабам,
Әз бабаның жырымен жаңғыр далам.
Әр айтқаны бабамның шыңға бастар,
Алыптардың соқпағы даңғыл маған.
Өлең үшін, жүре алмаймын әдепті боп,
Өлең үшін,оқымаймын газетті көп.
Ойыма оралғанды түртіп өтем.
Тақырып іздеудің де қажеті жоқ.
Мұны көрген балалар не оңады,
КЕріссе, жанарында ата-анасы,
Қазақ қазір, болмысынан ажыраған,
Соны ойласам ішімде дауыл жел тұрады.
Өлең жазбаймын -дүние сұрағым кеп,
Өлең жазбаймын- біреуге үнағып кеп.
Өлең жазам бұд өміреде шабытым кеп-
Шексіздіктен жаралған жұмағымдеп.
Еркетай боп еркелеп жүретұғын,
Еркетай жыр арнайды міне бүгін.
Әкешім еш ауырма асырағын
Үйді ойлап көрмедің-ау мүлде тыным.
Дүние,сірә,өтеді де кетеді,
Тіршілікте жалған өмір кешеді.
Уақытында ғибадатты қылмайды,
Бейнамаз боп,бұл өмірден өтеді.
Қыз бала болып жаратылғанмын,
Ақ анамнан дара туғанмын.
Кей сәттерді көріп көзбенен,
Қарауға ,тіпті ,мен бата алмадым.
Өміріңнің өткелін де өткердің,
Болашағы зор ,мына байтақ текті елдің.
Тумысынан жігерлі еді,өр еді,
Әр қазаққа үлгі етер ер еді.
Жылап жүрмін...
Әлі де жылап жүрмін.
Жылағанмен,бәріне шыдап жүрмін.
Шыдап жүрмін,бәрін де көріп үнсіз,
Байқадың ба?
Судың жылжып аққанын,
Өмірдің өтіп жатқанын,
Шығыстан атқан күннің,
Ал ұста, Әлмағамбет, қолға қалам,
Денсаулық, берсін қуат, Хақ Тағалам!
Артыңа аз да болса, бір сөз қалдыр,
Бір нұсқа шежіре сөз, келсе шамаң.
Жазуға түрік нәсілі алдым қолға,
Жәрдем ет, Жаратушы, өзің оңла.
Патшасы патшалардың бір өзіңсің
Сала гөр, қате кетсем, тура жолға.
Оянамыз таң нұрымен,
Аттанамыз бақшаға.
Қарсы алады ән-жырымен
Бақшамызда жақсы ана.
Тәрбиеші: Күй сандықты ашайық:
Балалар: До, до, до.
Тәрбиеші: Тілдерін біз басайық:
Балалар: До, до, до.
Басында керегенің үрген қарын,
Демалмастан көтердім соның бәрін.
Көп қатын сиыр сауып, май алмайды,
Шіркей сауып май алдым алты қарын.
Сен – аспансың, мен – жұлдыз,
Еркелеймін құшағында.
Сен – даласың, мен – бір құс,
Көтерілем сонау шыңға.
Күн нұрын төккен,
Самал жел боп өпкен,
Сен бе едің еркем, ұнатқан?
Баурады көзің,
Кеудем өкінішке толы, білемін,
Алайда көндіге алмай келемін.
Сағынышпен өткен әр күнімде,
Әкетай сізге өлең жазып жүремін.
Дайым менің мінгенім мұз көк ала-ай,
Сала алмас осы әнге өзге бала, аги-гай.
Қыл өтпес арамыздан тату едік-ай,
Арадағы айрылдық сөзге бола, аги-гай.
Қиылған құндыз кірпік, қолаң шашты,
Көргенде туған асыл қарындасты,
Ойымда тоқсан түрлі толқын туып,
Көңілден мазам кетіп, ұйқым қашты.
Қарағым, айналайын, мінезіңнен-әй, Абайкөк!
Келмесең шақырғанда, кінә өзіңнен,
Әй, бір көрсем сені, арманым жоқ!
Толғатып тоқсан әйел ұл тапса да, Абайкөк.
Сылаң қаққан сипатын көрмегендей, Абайкөк,
Денесі мен мүсіні сөйлегендей, ай-ай деп.
Сұлу сымбат жайдары балбыраған, Абайкөк,
Еш адамға көз қиып бермегендей, ай-ай деп.
Абайкөкті жараттым әдейі арнап, Абайкөк.
Көңлім менің қалқатайым түнде бармақ, ояу деп.
Тәуекелге белімді бекем байлап, Абайкөк,
Суда жүрген ақ қайраңға салдым қармақ, ай-ау, деп.
Кел, жігіт, кел, жігіт,
Бұған бата бер, жігіт!
Ауылыңның қонғаны
Жылға-жылға сай болсын.
- Конфуций
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Азамат Төре
- Азамат Төре
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі