Алып кетем деп келмедім өмірге
Алып кетем деп келмедім өмірге,
Қалып кетем деп келмедім тегінде.
Ақиқат қой әйтеуір бір өлмегің –
Міндетіңді өткермегің өмірде.
Алып кетем деп келмедім өмірге,
Қалып кетем деп келмедім тегінде.
Ақиқат қой әйтеуір бір өлмегің –
Міндетіңді өткермегің өмірде.
Жанымды ұғынатын жан көрмедім,
Әркімге жалтақтауды жөн көрмедім.
Өздерін өзгелерден зор санайтын
Жандарды өзімменен тең көрмедім.
Гитара жылап солқылдайды,
Тағдырдан жапа шеккендей.
Өмір – бейне толқын қайғы,
Махаббат жырақ кеткендей.
Жанарымнан жас тамып,
Көрсетпейді қашықты.
Жалғыз жастық жастанып,
Жүректі мұң жасытты.
Сыбызғы, әсем әуен ойнашы бір,
Қуалап қайғы-мұңды қайдағы бір.
Жаныма жан рахат нұрын сеуіп,
Есіме түссін жайлы жайдары жыр.
Биігінен майырлып,
Құздар кетіп барады.
Оралмасқа қайырлып,
Ызғар кетіп барады.
Қазағымның жастары,
Ашық болып аспаны,
Жалын атып жас жаны,
Қосыла берсе бастары,
Жеңіс тіпті оңайлықпен жеткен жоқ,
Дұшпан бізге аяушылық еткен жоқ.
Соғыс бітіп, талай жылдар өтсе де,
Қияметі бастан әлі кеткен жоқ.
Сорым ба, әлде бағым ба,
Шауқар тартқан шағымда,
Өзіңді көріп өзгердім,
Айналып бұлдыр сағымға.
Шынарына жеткендей биік таудың,
Мен өзіңді өмірлік сүйіп қалдым.
Сен де мені бағалай білем десең,
Сонда ғана балбырап ұйықтармын.
Шақыршы, сәулем, өзіңе,
Өтініш саған етейін.
Құласам да құз төсінен,
Өзіңе жылдам жетейін.
Күмістен кірпігің,
Қыс көркі, – өткен күн.
Өңің тұр құлпырып –
Белгісі көктемнің.
Тыңдаймысың, жүрегім,
Жиі-жиі соқпашы.
Ырғағыңды үнемі,
Бір қалыпты сақташы.
Елестейді сенің бейнең жұмбақты,
Арасынан түнгі жанған оттардың.
Саябырлап қала жолы ырғақты,
Жаныма жай бір рахат боп қалдың.
Бірімізді-біріміз білмесек те,
Батыл кірдің үйіме бір кезекте.
Құлай тыңдап сөзіңді мен де бірден,
Тарта бердің өзіңе ер көңілмен.
Сені күттім, ұзақ күттім,
Зор үмітпен шыдап күттім.
Тәңір маған қарайласты,
Көктем болып арай шашты.
Көрем сені – тұрғандай елжіреп күн,
Жаның жайсаң, жандарға кең жүрексің.
Бірде мұңлы, бірде шат көңілдісің,
Ең бастысы – өзіңе сенімдісің.
Әрбір сәтім алтын
Өзінменен өткен.
Жаймашуақ жарқын
Көңілім – гүл көктем.
Мен сені көрген сәттен сүйіп едім,
Отыңа көбелек боп күйіп едім.
Сен маған аса ғажап ару болып,
Басымды біржолата иіп едім.
Тұңғиыққа сен мені
Тастап кеттің деп ұқтым.
Бір қызықты көргелі
Бастап кеттің деп ұқтым,
Сәл көрмесем өзіңді,
Көңілді бұлт торлайды.
Тұншықтырып сезімді,
Бір ауырлық орнайды.
Бірге туған болғанмен,
Бірге жүрмек жоқ деген.
Адам қанша толғанмен,
Бар арманға жетпеген.
Кеттің-дағы ауылға,
Қалғандаймын далада.
Жат секілді бауыр да,
Қатын менен бала да.
Екі ортада тамаша
Бір даңғыл жол салынды.
Жарық беріп жаңаша,
Алаулатты жалынды.
Жатқам жоқ жапан далада,
Жатырмын ауруханада.
Дүние қандай тып-тыныш,
Келген жоқ қатын, бала да.
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі